طراحي واحد همسايگي با رويكرد بين نسلي در بافت فرسوده اصفهان

كارشناسي ارشد

يكي از شاخص‌هاي مسكن در ارتباط با توسعه پايدار شاخص اجتماعي مسكن است. توجه به رويكردهاي انسان‌گرا در محيط سكونتگاه زمينه‌ساز ارتباط و پيوند ساكنان، تقويت حس تعلق و تعهد اجتماعي، در يك‌كلام سرمايه اجتماعي باشد. در اين پژوهش به بيان ويژگي‌هاي زندگي و ارتباطات بين نسلي، محرك‌هاي اين نوع از زندگي، ويژگي‌هاي محيطي در جهت افزايش تعاملات بين نسلي، ضرورت پرداختن به آن در جهت افزايش تعاملات نسل‌هاي مختلف با يكديگر، افزايش سرزندگي، افزايش حس تعلق به مكان و درنتيجه امكان تجربه سالمندي در مكان به‌تفصيل صحبت خواهد شد. سايت طراحي اين پژوهش در شهر اصفهان و در بافتي فرسوده واقع‌شده است. ازجمله دلايل انتخاب اين سايت، ضعف‌هاي موجود در آن از قبيل عدم برخورداري از سبزينگي كافي، عدم وجود امنيت و به‌طوركلي فاقد شاخص‌هاي يك محله زيست پذير است. با توجه به فرضيات و سؤالات موردنظر، در اين تحقيق از روش تحقيق كيفي و كمي به‌صورت تحليل محتوا و روش افتراق معنايي استفاده‌شده است. جامعه آماري 16630 نفر مي‌باشد كه با استفاده از فرمول كوكران تعداد نمونه 375 به دست آمد. در راستاي پاسخگويي به فرضيات پژوهشي كار جمع‌آوري اطلاعات صورت گرفت كه براي اين منظور از پرسشنامه افتراق معنايي استفاده شد. اين پرسشنامه شامل 4 متغير و 14 سؤال مي‌باشد كه پاسخ‌دهندگان بايد بين دو گروه مثبت و منفي سؤالات، پاسخ خود را در بازه‌اي بين 4-0-4 مي‌دادند. پرسشنامه ابتدا براي تعيين پايايي بر روي 70 نفر اجرا شد و سپس به نمونه بيشتري تعميم داده شد. نتايج به‌دست‌آمده از تحليل داده‌ها در نرم‌افزار SPSS نشان مي‌دهد بين گروه 1 و 2 ازنظر ميزان ايمني و امنيت، سرزندگي، حس تعلق و فرم كالبدي تفاوت معني‌داري وجود دارد. در نتايج پرسشنامه حاضر همچنين به بررسي اختلاف معناداري متغيرهاي ايمني و امنيت، سرزندگي، حس تعلق و فرم كالبدي در بين زنان و مردان، در بين بازه‌هاي سني مختلف و افراد مجرد و متأهل در گروه 1 و 2 پرداخته‌شده است. درنهايت با توجه به مباني نظري پژوهش و يافته‌هاي پرسشنامه‌اي، واحد همسايگي كه بتواند با استفاده از پتانسيل‌هاي شهري و منطقه‌اي، زندگي بين نسلي را ارتقا دهد و باعث ايجاد سالمندي در مكان شود، طراحي‌شده است.

194806

دانشگاه علم و صنعت ايران

مسكن

دكتر محسن فيضي - دكتر مهدي خاك زند