مطالعه تجربي حذف داروي ديكلوفناك با استفاده از نانوجاذب سبز

كارشناسي ارشد

امروزه داروهايي كه براي درمان استفاده مي¬شود به خصوص آنتي بيوتيك¬ها به سبب مصرف گسترده¬شان بخش قابل توجهي از آلاينده¬هاي آب و پساب را تشكيل مي¬دهند و با توجه به اثراتي كه بر محيط زيست دارند نياز به روشي موثر وكارآمد و در عين حال باصرفه اقتصادي بالا براي حذف اين آلاينده¬ها احساس مي¬شود. روش¬هاي مختلفي براي حذف و جداسازي اين آلاينده¬ها وجود دارد از جمله اكسيداسيون پيشرفته، انعقاد، فرآيندهاي غشايي، جذب سطحي، اما در اين ميان روش جذب سطحي به سبب سادگي فرآيند و هزينه كم نسبت به بقيه روش¬ها در اولويت قرار دارد و چون جاذب در اين روش نقش كليدي دارد بنابراين محققان در پي بهينه سازي اين فرآيند با استفاده از جاذب¬هاي مختلف هستند كه امروزه نانوجاذب¬ها به دليل نسبت سطح به حجم بالا بيش از ديگر جاذب¬ها مورد توجه هستند. در اين تحقيق نيز از نانوجاذب¬ "كامپوزيت كيتوزان مغناطيسي" كه با استفاده از روش سبز سنتز شده براي مطالعه تجربي حذف داروي ديكلوفناك استفاده شده است. در سنتز نانوجاذب از عصاره چاي سبز كه در آزمايشگاه تهيه شده بود به¬عنوان عامل كاهنده مورد استفاده قرارگرفت و از روش درجا براي سنتز نانوجاذب استفاده شد و پس از سنتز، مشخصات نانو جاذب با استفاده از آزمون¬هاي XRD، FTIR، FE-SEM تعيين و صحت سنتز نانوجاذب با استفاده از روش سبز نيز تأييد شد و پس از انجام آزمايش¬هاي ناپيوسته تأثير پارامترهاي موثر تعيين شده و مقدار بهينه آن¬ها به ترتيب زمان تماس 10 ساعت، دوز جاذب g/L6/0، غلظت اوليه mg/L60، 68/6=pH ودماي Cﹾ25 بود. داده¬هاي بدست آمده با معادله سينتيكي شبه مرتبه دوم و ايزوترم لانگموير مطابقت بيشتري داشته و بيشترين ظرفيت جذب جاذبmg/g 48/69 بدست آمد. اين نتايج نشان مي¬هد كه نانوكامپوزيت سنتز شده مي¬تواند براي حذف داروي ديكلوفناك گزينه خوبي ¬باشد.

194880

دانشگاه علم و صنعت ايران

فرايندهاي جداسازي

دكتر احمد رهبر