دي ولكانيزاسيون لاستيك تاير با امواج مايكروويو

كارشناسي ارشد

سالانه مقادير زيادي از زباله هاي الاستومري از صنايع خودروسازي، به ويژه تايرها، در مكان هاي نامناسب تخليه و انباشته و باعث ايجاد مشكلات محيط زيستي، اجتماعي و اقتصادي مي شوند. بقاياي لاستيك تاير ها به علت ساختار شبكه اي آن ها كه در طول ولكانيزاسيون و توسط پيوند هاي عرضي گوگرد-گوگرد تشكيل مي شوند، به راحتي تجزيه نمي شوند و وجود تثبيت كننده ها و ساير مواد افزودني زمان لازم براي تخريب آنها را مي تواند بسيار طولاني كند. دي ولكانيزاسيون به عنوان يكي از جذاب ترين روش هاي استفاده مجدد از لاستيك هاي فرسوده محسوب مي شود. دي ولكانيزاسيون لاستيك هاي فرسوده روشي است كه در آن انرژي به مواد منتقل مي شود تا شبكه سه بعدي كه در طي ولكانيزاسيون تشكيل شده است، شكسته شود. در اين پايان نامه تاثير پارامتر هاي عملياتي مانند زمان، سايز پودر لاستيك، سرعت همزن و تغيير فرمولاسيون و استفاده از عامل شيميايي بر روي دي ولكانيزاسيون بررسي شده است. براي بررسي دي ولكانيزاسيون و تغييرات شيميايي صورت گرفته از آناليز هاي Pyrolysis-FTIR, TGA و DSC استفاده شد و درصد دي ولكانيزسيون با انجام تورم در تولوئن و كسر نامحلول و محلول توسط استخراج با استون و تولوئن بدست آمد. در پايان نمونه هاي بهينه با بيشترين درصد دي ولكانيزاسيون دوباره پخت شدند و تست كشش از آنها گرفته شد. در پايان با تغيير پارامتر ها و استفاده از عامل شيميايي، درصد دي ولكانيزاسيون بهبود يافت و از 9.51 درصد اوليه (بدون تغيير پارامتر ها) به 34.85 درصد افزايش يافت.

195100

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي پليمر

دكتر مسعود جمشيدي