مولكول نگاري سطحي پليمرها به منظور جداسازي يك مولكول پلي پپتيدي

كارشناسي ارشد

با توجه به نياز روزافزون به انسولين، روش¬هاي جداسازي و خالص¬سازي اين پروتئين با استفاده از روش¬هاي آسان و ارزان¬تر مورد توجه قرار گرفته است. در اين تحقيق، پليمرهاي مولكول¬نگاري¬شده مغناطيسي براي جداسازي انسولين انساني نوتركيب مورد استفاده قرار گرفت. درابتدا ساختار انسولين از نظر تعداد و نوع اسيدهاي آمينه با استفاده از نرم¬افزار Cn3D ¬بررسي شد. سپس از نانوذرات اكسيد آهن با پوشش سيلاني و اصلاح سطح وينيلي به عنوان پايه مولكول¬نگاري سطحي استفاده شد. با توجه به نقش مهم مونومرهاي الكترواستاتيكي در مولكول¬نگاري غيركووالانسي و در نظرگرفتن توانايي ايجاد كمپلكس آن¬ها با مولكول الگو، براساس ساختار انسولين، مونومرهاي الكترواستاتيكي اسيدي، بازي و خنثي به ترتيب شامل مونومرهاي متاآكريليك¬اسيد (MAA)، 2-دي¬متيل-آمينو¬اتيل¬ متاآكريليت (DMA) و آكريل¬آميد (AAm) در مولكول¬نگاري مغناطيسي انسولين مورد استفاده قرار گرفت. تأثير مقدار مونومرهاي عاملي در نسبت¬هاي مولي ثابت در دو حالت¬ تركيب مونومرهاي بازي-اسيدي-خنثي 3 مونومر عاملي (MMIP3) در 4 سطح و تركيب بازي-خنثي 2 مونومر عاملي (MMIP2) در 3 سطح مورد مطالعه قرار گرفت. پاسخ¬هاي مولكول¬نگاري شامل فاكتور نگارش (IF)، ظرفيت جذب (QMIP, mg.g-1) و گزينش¬پذيري نسبي (‘α) براي مطالعه¬ي مولكول¬نگاري انسولين اندازه¬گيري شد. مولكول-نگاري با اضافه كردن متيلن¬بيس¬آكريل¬آميد (MBA) به¬عنوان اتصال¬دهنده¬ي عرضي در دماي ثابت ℃ 25 و بافرفسفات (6=pH و M 1/0) انجام شد. فاكتور نگارش (IF) و بيشينه ظرفيت جذب (QMIP, mg.g-1) براي بررسي عملكرد پليمرهاي مولكول¬نگاري مغناطيسي در حالت 3 مونومر عاملي (AAm ,DMA ,MAA) برابر 0/3=IF و mg.g-1 67=QMIP و در حالت 2 مونومر عاملي برابر 1/4=IF و mg.g-1 54 =QMIP بدست آمد. نتايج سينتيك بازجذب انسولين در دو حالت MMIP3 و MMIP2 نشان از برازش مدل سينتيك درجه¬ي دوم دارد. فاكتور گزينش¬پذيري نسبي انسولين در رقابت با آنزيم آميلاز در نمونه¬ي MMIP3 و MMIP2 به¬ترتيب برابر با 39/4 و 82/27 نسبت به آميلاز بدست آمد. واژه‌هاي كليدي: پليمرهاي مولكول¬نگاري¬شده مغناطيسي، انسولين، مونومرهاي الكترواستاتيكي، نانوذرات مفناطيسي

195141

دانشگاه علم و صنعت ايران

بيوتكنولوژي

دكتر پريسا حجازي