طراحي الگوي تصميم‌گيري بُرون‌سپاري و انتخاب شركاي راهبردي با استفاده از QSPM و MCDM تحت شرايط عدم قطعيت

كارشناسي ارشد

چكيده برون‌سپاري باعث مي‌شود كه شركت‌ها بر روي ظرفيت‌هاي خود، مزيت منابع خارجي و كاهش هزينه‌هاي اجرايي تمركز كنند. انتخاب شراكت مناسب همراستا با استراتژي شركت، وضعيتي را ايجاد مي‌كند كه از طريق آن شركت‌ها مي‌توانند توانمندي‌هاي فني خودشان را ارتقا داده و به فناوري‌هاي جديد دست پيدا كنند. البته، در مدلسازي برون‌سپاري دو موضوع بسيار مهم بايستي مورد توجه قرار گيرند: نحوه پيدا كردن شاخص‌هاي استراتژي براي ايجاد شراكتي موفق، و نحوه انتخاب اين شركا. از اين‌رو، چون اطلاعات نادقيق و مبهمي (به دليل نبود داده‌ها) موجود در مدل‌هاي برون‌سپاري را نمي‌توان ناديده گرفت، استفاده از مجموعه‌ فازي بازه‌اي مي‌تواند به طور مؤثر پيچيدگي اين مسايل را برطرف سازد. براي برخورد با اين موضوع، اين تحقيق يك چارچوب بازه‌اي دو مرحله‌اي را براي اين مسأله پيشنهاد مي‌دهد. در ابتدا و براي اولين بار، براي پيدا كردن مؤثرترين استراتژي براي ارزيابي شركا و وزن‌دهي آنها تركيب جديدي از از نسخه‌ي فازي با مقدار بازه‌اي (IVF) روش نقاط قوت-ضعف، فرصت-تهديد (SWOT) و ماتريس برنامه‌ريزي استراتژيك كمّي (QSPM)، همراه با تحليل Gap طراحي شده است. در مرحله بعد، براي ارزيابي شركاي استراتژيك از سه روش تصميم‌گيري با معيارهاي چندگانه فازي با مقدار بازه‌اي استفاده شده است.

195175

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر سيامك نوري

مديريت مهندسي

دكتر عليرضا معيني