كاهش اثر تشعشعات در مدار نورومورفيك

كارشناسي ارشد

معماري‌هاي نورومورفيك سيستم‌هاي سخت افزاري هستند كه هدف آن‌ها استفاده از اصول عملكرد شبكه‌هاي عصبي مغز براي مبناي كار خود مي‌باشد. از مزاياي سيستم هاي نورومورفيك مي‌توان گفت كه عمليات غير متمركز با موازي سازي فراوان را با واحدهاي پردازش ساده ايجاد مي‌كنند. از جمله كاربردهاي اين سيستم‌ها بينايي ماشين، پردازش صوت، شناسايي تصاوير و تشخيص الگو است. عملكرد صحيح مدارات الكتريكي هميشه مطرح بوده، يكي از عواملي كه مي تواند عملكرد اين مدارات را ناتوان كند بحث تشعشعات مي باشد. از اين جهت توسعه مدارهاي مقاوم در برابر اثرات تشعشعات هميشه مطرح بوده و با رشد ادوات الكترونيكي آن ها هم پيشرفت كرده اند. هدف پايان نامه اين است مدار نورومورفيك اي داشت كه از آن در ربات ها و فضاپيماهايي كه خارج از جو زمين كاربرد دارد يا به اصطلاح در محيط هاي خشن كه تشعشع وجود دارد اين مدار بتواند عملكرد صحيح داشته باشد. بعد از بررسي نمونه هاي تحقيقاتي در آزمايشگاه هاي پرتاب تشعشع به آن پي برده شد كه وجود تشعشع مي تواند باعث تغيير در ولتاژ آستانه و افزايش جريان نشتي ترانزيستورهاي اثر ميداني شود. در همين خصوص بصورت موردي پارامترهاي مدار نورومورفيك اكسون هيلوك قبل و بعد از تشعشع مورد اندازه گيري قرار گرفت. اين نتيجه بدست آمد كه وجود تشعشع باعث تغيير در ولتاژ آستانه اين ترانزيستور مي شود. افزايش ولتاژ آستانه باعث مي شود زمان روشن بودن همزمان ترانزيستورهاي شبكه بالارونده و شبكه پايين رونده افزايش يابد. روشن بودن همزمان شبكه بالارونده و شبكه پايين رونده باعث افزايش جريان اتصال كوتاه در مدار مي شود. افزايش جريان اتصال كوتاه باعث مي شود توان مصرفي پويا افزايش يابد. از اين جهت در پايان نامه تكنيك هاي كاهش جريان اتصال كوتاه بررسي شد و با استفاده از تكنيك قرار دادن يك مقاومت بين شبكه بالا رونده و شبكه پايين رونده باعث كاهش جريان اتصال كوتاه به ميزان 19% مشاهده شد.

195246

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري سيستم‌هاي كامپيوتري

دكتر ناصر مزيني - دكتر محمدرضا محمدي