بررسي توزيع تنش بين بافت نرم و بالشتك هوا

كارشناسي ارشد

تكيه‌گاه مناسب هنگام نشستن و يا خوابيدن با توجه به مدت‌زمان زيادي كه انسان در طول شبانه‌روز در اين حالت‌ها قرار دارد، داراي اهميت بسياري است. حال اين موضوع براي بيماران يا افرادي كه به هر دليلي ناچار به قرار گرفتن در حالت نشسته يا خوابيده در طولاني‌مدت هستند اهميت بيشتري نيز مي‌يابد. مسئله بسيار مهمي كه با توجه به قرار گرفتن طولاني‌مدت فرد در اين حالت علاوه بر نياز به راحتي بايد موردتوجه قرار گيرد، احتمال وقوع زخم بستر است. ناحيه‌ي نشيمنگاهي به علت تحت‌فشار قرار گرفتن بافت نرم توسط استخوان‌هاي نشيمنگاهي به علت آناتومي اين بخش، از نواحي در معرض خطر زخم بستر است. تشك، محل تماس بافت‌هاي بدن با تكيه‌گاه است و انتخاب و طراحي مناسب آن نقش زيادي در توزيع تنش تماسي و درون بافتي مناسب و درنتيجه راحتي فرد ايفا مي‌نمايد. يكي از انواع تشك‌هايي كه امروزه موردبررسي قرار مي‌گيرد، تشك متشكل از سلول‌هاي هوا است. در اين مطالعه از روش المان محدود كه به نحوي مناسب قابليتي براي پيش‌بيني و محاسبه تنش و كرنش‌هاي درون بافتي در تماس بافت-تشك را ارائه مي‌نمايد، بهره برده شده است. تداخل تشك و مقطعي از بافت در ناحيه استخوان خاجي در حالت خوابيده ، در 7 مدل المان محدود شبه دوبعدي و در شرايط يكسان مورد مقايسه قرار گرفته است. در اين بين 3 مدل انواع مختلفي از فوم به‌عنوان تشك و بقيه تشك متشكل از سلول‌هاي هوا را داشته‌اند. شبيه‌سازي اين مسئله در محيط جامع آباكوس صورت پذيرفته و به كمك حلگر المان محدود اكسپليسيت آباكوس ، تنش‌ها و كرنش‌ها به‌عنوان بخشي از جواب مسئله مورد محاسبه قرار گرفته و همچنين شكل‌هاي مدل‌هاي تغيير فرم يافته نيز به دست آمده‌اند. با مقايسه نمودارهاي تنش و كرنش بيشينه، كمتر بودن اين مقادير تا 83 % و 34 % به ترتيب در تنش و كرنش محاسبه شده در مدل‌هاي با بالشتك‌هاي هوا نسبت به تشك‌هاي فوم مشاهده گرديده است. اين مقادير كمتر با توجه به تحقيقات پيرامون رابطه بين تنش درون بافتي يا تماسي با وقوع زخم بستر، به معني مدت‌زمان امن بيشتر تا ايجاد اين‌گونه زخم‌ها هستند.

195262

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي پزشكي

دكتر منصور عليزاده