طراحي سراي محله ازگل، تهران با هدف افزايش حضورپذيري زنان در فضاهاي اجتماعي، از طريق مناسب¬سازي شاخص¬هاي محيطي

كارشناسي ارشد

امروزه نياز انسان به حضور در جمع و برقراري تعامل معقول، منطقي و متعارف با هم نوعان و گروه¬هاي مختلف اجتماعي امري پذيرفته شده است. اما به نظر مي‌رسد عرصه هاي عمومي شهرهاي امروزي نياز انسان‌ها به با هم بودن را بي¬جواب نهاده‌اند. در واقع فرآيند جنسيتي شدن عرصه¬هاي عمومي شهري امكان تبديل اين عرصه‌ها را به بسترهايي ناكارآمد فراهم آورده است. طراحي شهري امروز، برخلاف ديدگاه سطحي¬نگر و يك جانبه ديروز، بايد نگرش خود را در جهت طراحي فضاهايي با قابليت پذيرش تركيبي از زنان و مردان تغيير دهد. امروزه كه زنان نيز به مانند مردان در اجتماع حضور دارند، مي‌بايست براي حضور، گذران اوقات فراغت و تردد، امنيت و آسايش لازم را داشته باشند. از اين رو هدف پژوهش حاضر دستيابي به شرايط آسايش زنان براي افزايش حضور در فضاهاي اجتماعي مي¬باشد در اين پژوهش براي دستيابي به اين هدف، در ابتدا به شناخت عوامل موثر بر آسايش محيطي و چگونگي تاثير جنسيت بر آن¬ها پرداخته شده است نتايج حاصل از اين بخش حاكي از آن بود كه آسايش حرارتي از ساير عوامل موثر بر آسايش محيطي مهم¬تر بوده و همچنين اكثر پژوهش ها بر تفاوت ناچيز در ادراك آسايش حرارتي توسط زنان و مردان دلالت داشتند. در بخش بعدي به عوامل بازدارنده و انگيزش¬گرها و نيازهاي فضايي_كالبدي زنان پرداخته شده است. سپس بر اساس نتايج حاصل از مطالعات، رهنمودهايي جهت طراحي يك مركز محله در تهران، به عنوان يك فضاي اجتماعي پيشنهاد شده است. در مرحله آخر نيز بر اساس رهنمودها به طراحي مركز محله پرداخت شده است.

195284

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر صنايعيان

معماري پايدار

دكتر فيضي