بررسي، تهيه و كاربرد نانوذرات مغناطيسي هيبريدي حامل دارو، به صورت كانژوگه شده به پروتئين هاي سنتزي و بيوسنتزي و نانوذرات طلا

كارشناسي ارشد

اين پايان¬نامه با هدف از بين بردن سلول¬هاي سرطان تخمدان به صورت هدفمند به وسيله‌ي يك نانوحامل مغناطيسي هيبريدي جديد انجام شده است. در اين تحقيق آماده‌سازي و تعيين مشخصات يك نانوحامل دارويي در مقياس نانو، ساخته شده از نانوذرات كروي و مغناطيسي آهن، نانوذرات طلا، داروي دوستاكسل (به عنوان يك عامل ضد سرطان سمي)، 3-كلروپروپيل تري متوكسي سيلان (به عنوان يك عامل آبگريز و يك پيوند‌دهنده براي اتصال آنتي‌بادي‌ها) و آنتي‌بادي مونوكلونال سورتيلين (2D8-E3)، يك آنتي‌بادي مونوكلونال انساني IgG1، به خوبي توسط انواع روش‌هاي آناليز انجام و تاييد شد. فعاليت ضد توموري اين نانوحامل هيبريدي جديد و پيشرفته، همچنين اتصال دارو به دقت بر روي رده سلولي caov4 (ATCC HTB76) بررسي شده است. همچنين آنتي‌بادي مونوكلونال سورتيلين نيز به خوبي روي اين نانو حامل هيبريدي بيان شده است. در ادامه فعاليت ضد سرطاني نانو حامل فوق توسط آزمايش‌هاي برون‌تني بررسي شده است. با بكار بردن نانو سوسپانسيون جديد DXL@Fe3O4-PVA/Au-SORT مشخص شد كه انتقال مؤثر دارو و هم‌چنين كنترل عالي رهاسازي داروي دوستاكسل با قرار دادن دارو درون شبكه¬ي پليمري پلي¬وينيل الكل، نانوذرات طلا برروي نانوذرات آهن و بهره¬گيري از فعاليت رزونانس پلاسماي سطحي (LSPR) نانوذرات طلا انجام مي‌شود. اين هدف‌گذاري عالي با استفاده از آنتي‌بادي مونوكلونال سورتيلين به دست مي‌آيد. براي انجام ارزيابي كمي سميت و قدرت كشتن سلول‌ها، و عملكرد انتخابي نانوذرات DXL@Fe3O4-PVA/Au-SORT آزمون سنجش متيل تترازوليوم (MTT) در رده سلولي caov-4 انجام شد. نتايج به دست آمده از فلوسايتومتري تأييد مي‌كند كه %2.1±63 اتصال سلول (100× 52.5/ 33.5) بعد از متصل شدن آنتي‌بادي SORT بر روي نانوذرات، رخ داده است. به دليل اينكه هم خاصيت اسيدي سلول caov-4 و هم تابش اشعه¬ي مادون قرمز وجود دارد، ميزان آزادسازي دوستاكسل به طرز چشم¬گيري افزايش داشته است. بدين وسيله مي¬توان ادعا نمود كه يك اثر هم¬افزايي بسيار مناسب اتفاق افتاده است. چرا كه اثر درماني پلاسموني فوتوترمال (PPTT) موجب تهييج نانوذرات طلا و متعاقبا افزايش دما مي¬شود. اين افزايش دما باعث آماس كردن شبكه¬ي پليمري پلي¬وينيل¬الكل شده و ميزان بيشتري از دارو آزاد مي¬شود. مطابق نتايج، فقط %7/3±25 از سلول‌هاي caov-4 كه توسط DXL@Fe3O4-PVA/Au-SORT (غلظت 50ميكروگرم بر ميلي‌ليتر) تحت درمان بوده‌اند، زنده مانده‌اند. به طور كلي توسط آناليزهاي مختلف نشان داده مي‌شود كه طبق اين استراتژي، دوستاكسل به صورت انتخابي به سلول‌هاي سرطاني caov-4 مي‌رسد و نيز اين نوع تحويل انتخابي دوستاكسل منجر به كاهش چشمگير عوارض جانبي ناشي از شيمي درماني دوستاكسل مي‌شود.

195514

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر عليرضا اكبرزاده

شيمي

دكتر علي ملكي