بررسي عوامل موثر بر سنتز مكانوشيميايي موليبدن‌دي‌سيليسايد (MoSi2) بر پايه مواد اوليه حاوي موليبدن (Mo)

كارشناسي ارشد

با توجه به پيشرفت‌هاي اخير در زمينه صنعت، نياز به مواد مهندسي با خواص برتر لازمه ادامه اين پيشرفت‌ها مي‌باشد. دي سيليسيد موليبدن (MoSi2) از مواد مهندسي مناسب براي كاربردهاي دماي بالاست. بهترين روش براي رسيدن به خواص مورد نظر در سنتز دي سيليسيد موليبدن در دماهاي پايين، استفاده از روش فعالسازي مكانيكي قبل از عمليات حرارتي مي‌باشد. همچنين استفاده از مواد اوليه ارزان قيمت حاوي موليبدن خصوصاً دي سولفيد موليبدن (MoS2) بجاي موليبدن، يكي از موانع صنعتي شدن اين روش، برداشته شد. در پژوهش حاضر اثر فرآيند فعال‌سازي مكانيكي بر روي واكنش سنتز دي سيليسيد موليبدن در سه سيستم مختلف بررسي شده و نتايج بدست آمده به صورت جداگانه مورد مطالعه قرار گرفت. به منظور شناسايي رفتار و امكان انجام واكنش‌ها در فرآيند مورد نظر بررسي‌هاي ترموديناميكي اوليه توسط نرم افزار hsc صورت گرفت. تغييرات فازي و مطالعات ريزساختاري توسط آزمون‌هاي پراش اشعه ايكس (XRD)، ميكروسكوپ الكتروني روبشي (FE-SEM) به همراه طيف‌سنج توزيع پرتو ايكس (EDS) انجام گرفت. در اين روش مخلوط‌هاي پودري براساس شرايط كاري، نوع محصول و همچنين ساختار مورد نظر با سرعت چرخش 300 دور بر دقيقه و نسبت وزني گلوله به پودر 1:20 بمدت 3، 6 و 10 ساعت آسيا مي‌شوند. اين سه مخلوط پودري پس از اعمال فعالسازي مكانيكي در زمان‌هاي مختلف، تحت عمليات حرارتي در دماي 900 و ℃1200 قرار گرفتند. نتايج نشان دادند كه سنتز دي سيليسيد موليبدن در تمام سيستم‌هاي به طور موفقيت آميزي صورت گرفته است. همچنين براي اولين بار به كمك مواد اوليه حاوي سيستم MoS2/Al/SiO2، موفق به سنتز دي سيليسيد موليبدن تتراگونال پايدار شديم.

195558

دانشگاه علم و صنعت ايران

سراميك

دكتر حسين سرپولكي - دكتر سيد امير غفاري