شبيه سازي و بهينه سازي مكان چاه هاي نفتي با استفاده از الگوريتم ژنتيك موازي

كارشناسي ارشد

چكيده با توجه به اينكه برداشت بهينه و رسيدن به درآمد بيشتر با صرف كمترين هزينه، جهت توسعه مخازن نفت و گاز، از اهداف اصلي مديريت مخازن مي باشد، و اولين گام برداشت از مخيازن، حفير چياه هياي جدييد است) شامل چاه هاي اكتشافي، توسعه اي، چاه هاي تزريقي و حتي چاه هاي مورد استفاده در عملييات ازديياد برداشت(، درنتيجه بهينه سازي تعداد و مكان و الگوي حفر اين چاه ها، مي تواند باعي افيزايش نيرو تولييد و ميزان ضريب بازيافت مخازن شود و سيود اقتصيادي حاصيل از تولييد نفيت را بيه حيداكثر برسياند كيه بي ه پارامترهاي پيچيده متعددي با عدم ق عيت هاي فراوان بستگي دارد. به دليل نقيش مهيم اقتصياد و سيرمايه درگردش بالاي صنعت نفت و ريسك سرمايه بالا، تصميمات بايد در هر س ح توسيعه مخيزن بهينيه گيردد. شبيه سازي و بهينه سازي مكان چاه هاي نفتي، از مسائل پر چيالش شيركت هياي بيزر نفتيي ميي باشيدكه مي تواند از دو ديدگاه كه رويكرد اصلي اين پايان نامه است بررسي گردد: از ديدگاه زمين شناسي و علم مخزن و از ديدگاه منابح، هزينه هاي عملياتي و سرمايه گذاري فعلي و آينده. به دليل پيچيدگي هاي موجود در مدل هاي شيبيه سيازي مخيا زن نفتيي از قبييل مسيائل مربيو بيه زمين شناسي، عمليات توليد و ديگر محدوديت ها، نياز براي يافتن يك روش بهينه سازي كيه بتوانيد در كنيار كاهش هزينه هاي محاسباتي از دقت و سرعت خوبي برخوردار باشد، ح مي شيود. هيدف مكانييابي بهينيه چاه ها در طول عمر مخزن به منظور حداكثر كردن ميزان توليد و سود حاصل از برداشت با در نظير گيرفتن محدوديتهاي فيزيكي و اقتصادي مي باشد. مدل رياضي ارائه شده در مسئله تك هدفه مي باشد كه حيداكثر كردن مقدار ارزش فعلي پروژه در انتخاب مكان چاه ها با در نظرگرفتن عدم ق عيت در تحقيق صورت گرفته مي باشد. در اين راستا از الگويتم ژنتيك موازي جهت سرعت بخشيدن به بهينه ساز بيه منظيور جليوگيري از افزايش بار محاسباتي مسئله مكانيابي و طولاني شدن زمان اجرا، استفاده گرديده است. در مدل پيشينه ادي مكان چاه هاي نفتي در ميدان هاي داراي آبخوان، بهينه شده است. در اين م العيه ابتيدا بير روي متغيرهيا و پارامترهاي كنترلي)تعداد و مكان چاه، نرو و...( مخازن نفتي و گازي مختلف صحت سينجي صيورت گرفتيه، سپ با يك روش بهينه سازي خودكار، يعني الگوريتم بهينه سازي ژنتيك سريالي و سپ ژنتيك موازي بيه بهينه سازي تعداد چاه هاي توليدي و سپ مكان چاه ها پرداخته مي شود، در نتيجه بهينه سياز ي، چياه هيا از آبخوان جانبي فاصله مي گيرند و تعداد اجراهاي شبيه ساز در حالت پردازش موازي بيه مييزان قابيل تيوجهي كاهش مي يابد. درآخر پارامترهاي مهم تاثيرگذار در بح ميوازي سيازي الگيوريتم ژن تييك ميورد بررسيي و مقايسه قرار مي گيرند. واژه هاي كليدي: مكانيابي چاه نفت، الگوريتم ژنتيك موازي، بهينه سازي، شبيه سازي، توسعه ميادين نفتي.

195567

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمدتقي صادقي

مهندسي نفت

دكتر مهدي عصاره