طراحي آسمان خراش سازمان تجارت جهاني با تمركز بر بهينه سازي فرم و سازه از طريق سيستم هگزاگريد

كارشناسي ارشد

امروزه طراحي و ساخت ساختمانهاي بلند به دليل گ سترش جمعيت در شهرهاي بزرگ، كمبود زمين و گران شدن بهاي زمين به ويژه در مناطق مركزي و مهم شهرها رشد محسوسي داشته است. گرچه ساختمان هاي بلند كاربري هاي گوناگوني را به خود اختصراص مي دهند، يكي از پركاربردترين و مقرون به صررفه ترين عملكردها اسرتفاده به عنوان سراختمان هاي اداري _تجاري مي باشرد. . در اين بناها به دليل الزامات خاص پايداري سرازهاي و عملكردي معماري، مبحث اسرتحكام سرازهاي و مسائل زيباييشناختي و عملكردي فرم به يكديگر نزديكتر شده است. با وجود راهكارهاي فراوان به منظور دستيابي به معماري مطلوب در عين پايداري سررازه اي در بنا، به نظر مي رسررد بررسرري فرم سرراختمان به عنوان عاملي تارير گذار در پلان و مقطع ميتواند پاسخ مناسبي به اين امر باشد حال آنكه، شكل هند سهي ساختمان چه در پلان و چه در ارتفاع در عملكرد سازه اي تاريرگذار ا ست، از سوي ديگر فرم بنا از منظر م سائل زيبايي شناختي و عملكرد ساختمان در معماري داراي اهميت ب سيار ميبا شد. حال اگر بتوان فرم بنا را به گونه طراحي كرد كه نهتنها پاسررخگوي ويژگيهاي معماري بنا، بلكه بتواند از منظر سررازهاي ) رفتار لرزهاي( عملكرد بهتري داشررته باشررد، موجب خواهد شررد كه بتوان دو هدا ياد شررده را در يا زمان تحقق بخشرريد. همتنين، تاكنون كمتر به قابليتهاي هندسه پلان و بدنة ساختمان به منظور پايداري لرزهاي پرداخته شده است. بنابراين در اين پژوهش سعي شده است علاوه بر در نظر گرفتن محدوديتهاي معماري نظير مسررراحت هسرررته مركزي و طبقات، ارتفاع بنا، پلان آزاد و عمق نور مناسرررب در طبقات، با ايجاد تغييرات در شرركل بدنهي سرراختمان در ارتفاع و پلان، به مقايسرره رفتار لرزهاي آن پرداخته و با ايجاد فرمهاي مناسب، فرمهايي كه بتوانند علاوه بر تامين نيازهاي معماري و سازهاي بنا، موجب اقتصادي شدن طراحي شوند دست يافت. از اين رو در اين پايان نامه مشخصا به بهينه سازي فرم و سازه از طريق سيستم هگزاگريد پرداخته شده ا ست. پژوهش از نوع كمي بوده و مدلسازي فرمها از طريق نرم افزار راينو و تحليل مدلهاي سازهاي در نرم افزار سپ 2000 صورت گرفته است. بر ا ساس نتايج به د ست آمده ميتوان اظهار دا شت هرقدر تعداد ا ضلاع پلان بي شتر شود )دايره( با كاهش ميزان تقعر و تحدب ميتوان مقدار وزن كل بنا را كاهش داد. اين در حاليست، كه هرقدر تعداد اضلاع پلان كمتر شود )سه ضلعي( با افزايش ميزان تقعر و تحدب ميتوان مقدار وزن كل را كاهش داد. بهعلاوه با كاهش تعداد اضرررلاع پلان در مقاطع محدب از مقدار برش پايه %10 كا سته شده، اين درحالي ست كه اين مقدار در مقاطع مقعر با افزايش يا كاهش تعداد ا ضلاع پلان تفاوت مح سو سي پيدا نكرده است و تقريبا در تمامي مدل ها روند رابتي را نشان مي دهد.

195889

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر محمود حسيني

معماري گرايش فناوري

دكتر احمد اخلاصي، دكتر عليرضا تقديري