ارائه مدل پيش‌بيني تأثير تراكم بر قابليت اطمينان زمان سفر در معابر بين‌شهري

كارشناسي ارشد

زمان سفر و سطح قابل پيش¬بيني بودن آن‌يكي از عوامل مهم تأثيرگذار بر رفتار سفر است و نقش تراكم ترافيكي به‌عنوان عامل مهمي در غيرقابل‌اعتماد بودن زمان سفر انكارناپذير است. پژوهش¬هاي انجام‌شده پيرامون موضوع قابليت اطمينان، به چهار بخش كلي تقسيم مي¬شوند. بخشي از اين مطالعات، به تحقيق در مورد تعريف و مفهوم قابليت اطمينان زمان سفر مي¬پردازد. بخش ديگري از آن‌ها، مطالعات خود را بر ارائه شاخص قابليت اطمينان جديدي متمركز كردند. كانون توجه بخشي نيز بر بررسي تأثيرات قابليت اطمينان زمان سفر بر رفتار سفر (زمان عزيمت، انتخاب وسيله نقليه و انتخاب مسير) است. چهارمين بخش از مطالعات نيز با لحاظ كردن رابطه بين قابليت اطمينان و متغيرهاي مؤثر بر آن، به مدل‌سازي قابليت اطمينان زمان سفر مي¬پردازد. در مطالعات انجام‌شده، هفت ريشه اصلي در ايجاد تراكم ترافيكي شناسايي شدند كه در اين پژوهش، از بررسي عوامل به‌صورت جداگانه اجتناب شد و بجاي آن به بررسي لايه دوم يا همان معلول (تراكم ترافيكي) بر تغييرات زمان سفر پرداخته شد. قابليت اطمينان براي آن‌كه بتواند به‌صورت قابل‌درك براي همگان مطرح شود، نياز به شاخص عددي دارد. شاخصي كه در اين تحقيق از آن استفاده‌شده، شاخص زمان برنامه¬ريزي بود. هدف از اين تحقيق، ارائه و بررسي مدل¬هايي است كه به‌صورت عددي، رابطه بين متغير مستقل (تراكم ترافيكي) و متغير وابسته (شاخص زمان برنامه¬ريزي) را پيش¬بيني كنند. بدين منظور از ابزارهايي نظير رگرسيون كلاسيك با برآوردگر حداقل مربعات معمولي و روش¬هاي يادگيري ماشين از قبيل شبكه عصبي، به‌صورت خاص روش حافظه طولاني كوتاه-مدت (LSTM) استفاده شد. ازجمله نتايج اين تحقيق مي‌توان به‌دقت بالاي روش يادگيري ماشين در سطوح ميانه و كوچك‌مقياس اشاره كرد.

196039

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي عمران-حمل و نقل

دكتر محمود احمدي نژاد-دكتر عبدالرضا شيخ الاسلامي