طراحي مركز اكوتوريستي در روستاي درك با رويكرد معماري حساس به آب

كارشناسي ارشد

نمودي از جاذبه هاي طبيعي و تنـوع در گونه هاي زيستي، اكوسيستم، اقليم و تنوع فرهنگي ايران، روستاي درك واقع در ساحل درياي عمان و در جنوب استان سيستان و بلوچستان است كه با دارا بودن ساحل كويري، تنها در صورتي از آسيب هاي زيست محيطي و فرهنگي در امان خواهد ماند كه شرايط اكوتوريسم براي آن فراهم شود. از سويي تغييرات اقليمي و بحران كمبود آب، تجديدنظر در مديريت چرخه آب را از طريق مديريت منابع آب نامتعارف مانند آب خاكستري، آب باران و رواناب سطحي در معماري و شهرسازي امري ضروري نموده است. پرسش اين است كه كدام راهكارهاي عملي معماري براي مناطق حساس به آب -كه از طرفي با بحران كمبود آب مواجه اند و از سوي ديگر در صورت بارش با وقوع سيلاب مواجه مي‌گردند- مناسب است؟ چگونه مي توان پيش از اجرا و در مراحل اوليه طراحي، تخميني از حجم آب حاصل از جمع آوري باران به دست آورد؟ در اين پژوهش از روش كيفي و كمي استفاده شده است. روش كيفي شامل تحليل محتوا و بررسي نمونه هاي موردي مربوطه و نمونه هاي كاربردي معماري حساس به آب است و روش كمي شامل شبيه سازي با استفاده از ابزار Rainwater+ در Grasshopper است كه افزونه اي براي نرم افزار طراحي رايانه اي با عنوان Rhinoceros مي باشد. با بررسي راهكارهاي طراحي معماري با رويكرد حساس به آب، استفاده از روش هاي كفسازي متخلخل، شبكه توري جمع كننده مه و رطوبت، حوضچه تصفيه زيستي، بام مقعر، بام سبز و ايجاد مخازن نگهداري آب، به عنوان دستورعملي براي طراحي مجموعه در روستاي درك ارائه گرديده است و با استفاده از نتايج حاصل از تحليل هاي نرم افزار شبيه سازي و براساس داده هاي آماري هواشناسي، حجم آب استحصالي حاصل از اين راهكارها، به منظور تأمين نيازهاي آبي پروژه، سالانه 1062308 ليتر محاسبه شده است.

196239

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري

دكتر محسن فيضي_ دكتر مهدي خاكزند