تأثير افزودن نانوذرات اكسيد منيزيم بر مقاومت به خوردگي و زيست سازگاري آلياژ منيزيم WE43

كارشناسي ارشد

امروزه منيزيم و آلياژهايش به دليل دارا بودن خواصي همچون زيست¬سازگاري، زيست¬تخريب¬پذيري، ترومبوژنيسيته پايين و خواص مكانيكي مشابه استخوان كاربردهاي فراواني در پزشكي پيدا كرده است. مقاومت به خوردگي پايين، استحكام فشاري ناكافي و انعطاف¬پذيري ناچيز از جمله مشكلات اصلي آلياژهاي منيزيم به منظور استفاده به عنوان ايمپلنت يا داربست در بدن است. هدف از اين پژوهش، بررسي تأثير افزودن نانوذرات اكسيد منيزيم (MgO) به آلياژ منيزيم WE43 و بررسي استحكام فشاري، مقاومت به خوردگي و خواص آنتي¬باكتريال كامپوزيت به دست آمده است. طبق بررسي¬هاي انجام شده فرآيند به¬هم¬زدن¬ اصطكاكي سبب ريز شدن دانه¬ها مي¬شود كه درنتيجه آن استحكام فشاري و سختي نمونه¬هاي منيزيمي افزايش مي¬يابد. خرد شدن ذرات فاز ثانويه كه در مرزها تجمع دارند سبب بهبود مقاومت به خوردگي آلياژ مي¬شود. همچنين افزودن ذرات تقويت كننده اكسيد منيزيم به آلياژ منيزيم WE43 باعث بهبود كلي خواص مكانيكي، خوردگي و آنتي¬باكتريال شده است. اگرچه بهبود خواص در نتيجه افزودن نانوذرات اكسيد منيزيم بيشتر از ميكروذرات اكسيد منيزيم بود. علاوه بر اين، روند كلي بهبود خواص در نمونه¬هاي كامپوزيتي با توزيع حفره¬اي بيشتر از توزيع شياري بود كه مي¬تواند در نتيجه توزيع بهتر در نمونه باشد. همچنين تفاوت در خواص خوردگي و آنتي¬باكتريال كمتر از حد انتظار بود كه علت آن را مي¬توان در كم بودن مقدار اكسيد منيزيم در نمونه¬هاي كامپوزيتي جست.

196325

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي پزشكي

عليرضا ايواني- عليرضا خاوندي