طراحي مركز يادگيري مادام العمر در راستاي تحقق اهداف توسعه پايدار و ايجاد خودكفايي در زيستگاه هاي كوچك مقياس ايران: نمونه موردي شهر فيرورق

كارشناسي ارشد

افزايش جمعيت و نياز روز افزون به غذا، منابع محدود آب و خاك را تحت آسيب و فرسايش قرار داده است. تنها راه توليد غذاي بيشتر، افزايش بهره‌وري در بخش كشاورزي و استفاده بهينه از منابع ارزشمند آب و خاك است. نيروي انساني به عنوان اصلي ترين عامل توليد در بخش كشاورزي كشور هاي در حال توسعه اصلي ترين ركن افزايش بهره وري است. همچنين با توجه به سهم قابل توجه بخش كشاورزي از اقتصاد و اشتغال در كشور هاي در حال توسعه، افزايش بهره وري در بخش كشاورزي زمينه هاي پايداري اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي اين جوامع را فراهم خواهد كرد. پژوهش حاضر تلاشي است در جهت يافتن راهي براي افزايش بهره وري كشاورزي و در نتيجه آن دستيابي به پايداري اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي در زيستگاه هاي كوچك مقياس ايران. به گونه اي كه بتوان با توانمند سازي نيروي انساني شاغل در بخش كشاورزي ايران، بهره وري در بخش كشاورزي را افزايش داد، از منابع آب و خاك حفاظت كرد و با افزايش سطح درآمد و آگاهي شاغلان بخش كشاورزي، حيات اقتصادي و اجتماعي اين زيستگاه ها را احيا كرد. در اين پژوهش با استفاده از منابع كتابخانه‌اي، مشاهدات ميداني، مصاحبه از صاحب نظران و متخصصان و نيز با اتكا به تجربيات شخصي نگارنده، روش‌هاي مناسب براي اهداف ياد شده مورد بررسي قرار گرفت. با توجه به نتايج حاصل از اين پژوهش استفاده از الگوهاي روزآمد در حوزه ترويج كشاورزي ضروري است. بهره‌گيري از شيوه‌هاي مناسب آموزشي با توجه به سن و سطح سواد كشاورزان منطقه و نيز تعريف كاربري متناسب با اين اهداف، يعني مركز يادگيري مادام‌العمر به عنوان يكي از راه‌هاي دستيابي به اهداف ياد شده انتخاب شد. همچنين با توجه به نتايج حاصل از بررسي پيشنه پژوهش، مي‌توان با توانمندسازي نيروي انساني در بخش كشاورزي، افزايش بهره‌وري و مديريت منابع، علاوه بر دستيابي به اهداف توسعه پايدار، به خودكفايي در تامين غذا نيز دست پيدا كرد.

196347

دانشگاه علم و صنعت ايران

معماري پايدار

دكترمحمدعلي خانمحمدي-دكتر فاطمه مهديزاده سراج