احيا بافت تاريخي مبتني بر مشاركت مردمي محله عودلاجان

كارشناسي ارشد

هدف اصلي از انجام اين پژوهش، احياي بافت تاريخي و مركزي تهران مي باشد كه روزگاري از مناطق دلپذير شهر بوده و حيات در آن جريان داشته است. مطالعه گذشته اين بافت به همراه آداب و رسوم مختص به خود و همچنين موقعيت و همجواري هاي مناسب آن، ما را در انجام اين تحقيق مصر كرده است. امروزه اودلاجان، محله اي رها شده، جرم خيز و داراي سكنه محدود و ناراضي است. رويكرد طراحي اين پژوهش، مشاركت مردمي مي باشد و تلاش شده از ساكنين محله در احياي بافت استفاده شود. هدف اين رويكرد، شناخت نياز هاي معاصر بافت و شناسايي عوامل ترك ساكنين، نارضايتي ها و معضلات محله از ديد ساكنين ميباشد. روش تحقيق، روش پديدارشناسي است. روش نمونهگيري تصادفي است. در هر گذر به صورت تصادفي يك خانه مسكوني انتخاب شده و با ساكنان مصاحبه شده تا نياز هاي اساسي از اين طريق مشخص شود. همچنين با كسبه و مغازه داران نيز مصاحبه شده است تا نيازهاي اين گروه نيز مشخص شود. حجم نمونه در اين تحقيق 20 نفر از ساكنين مي باشد. پرسشنامه داراي يك چارچوب كلي مي باشد. سوالات پرسشنامه بازپاسخ و با تعداد محدود بوده تا ساكنان بتوانند به راحتي با كلام خودشان مشكلات را شرح دهند و بگويند واقعا چه نياز هايي دارند. يافته ها نشان داد؛ مولفه هاي شهرسازي كه با توجه به نياز هاي ساكنين در نظر گرفته شود ميتواند براي داشتن طرحي جامع جهت احياي بافت استفاده شود.

196502

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي شهرسازي گرايش طراحي شهري

دكتر مصطفي بهزادفر