اولویت بندی فعالیتهای تحقیقاتی با استفاده از مدلسازی ترجیحی

کارشناسی ارشد

اولویت بندی فعالیتهای تحقیقاتی مساله ای ضروری برای هر سازمان و موسسه می باشد .محدود بودن بودجه و نیروی انسانی از عوامل اصلی در ضروری بودن این مساله هستند.لازم است بتوانیم این فعالیتها را به طور دقیق و متناسب با نیازهای سازمان اولویت بندی نموده تا به آنها به ترتیب اهمیت بودجه ,نیروی انسانی و یا سایر منابع تخصیص بدهیم .یکی از روشهای مورد استفاده جهت اولویت بندی فعالیتها ,استفاده از نظرات ترجیحی کارشناسان و خبرگان موضوع در مورد فعالیتهای مورد نظر است . با ترکیب نظرات این تصمیم گیرندگان همگی همسو نبوده و مغایرتهایی وجود خواهد داشت .به همین دلیل مدلی مورد نیاز است که این نظرات را با هم ترکیب نموده و سپس نتیجه گیری کلی را به ما بدهد .اگر تصمیم گیرنده قادر نباشد اطلاعات ترجیحی خود را به صورت قطعی بیان نمایدو برای بیان ترجیح خود از اعداد فازی استفاده نماید ,وارد دنیای فازی شده و به مدلی نیاز خواهیم داشت که بتواند اطلاعات ترجیحی فازی استفاده نماید ووارد دنیای فازی شده و به مدلی نیاز خواهیم داشت که بتواند اطلاعات ترجیحی فازی چند تصمیم گیرنده را ترکیب و اولویت بندی نهایی فعالیتها را بدهد .به این منظور مدلهای موجود در زمینه مدلسازی ترجیحی که از نظرات ترجیحی تصمیم گیرندگان استفاده می کنند مورد بررسی قرار گرفت و مدلی یافته شد که با استفاده از نظرات ترجیحی چند تصمیم گیرنده و ترکیب این نظرات ,اولویت بندی نهایی گزینه های تصمیم را ارائه می نماید .به منظور تعمیم این مدل و استفاده از روابط ترجیحی فازی تصمیم گیرندگان ,روابط این مدل به حالت فازی توسعه یافت و مدلی بدست آمد که با ترکیب نظرات فازی چند تصمیم گیرنده ,اولویت بندی نهایی گزینه ها را ارائه می کند .لغات کلیدی :تصمیم گیری ,روابط ترجیحی ,روابط ترجیحی فازی

200729

دانشگاه علم و صنعت ايران

سیامک نوری

دکتر محمد سعید جبل عاملی