بررسي تأثير ستون هاي شني در كاهش پتانسيل روانگرائي بستر خاكريزهاي راه آهن

دكتري

پايداري خاكريزهاي راه و راهآهن متأثر از پارامترهاي مختلفي همچون هندسه خاكريز، مشخصات فيزيكي و مكانيكي بستر و خاكريز و همچنين ميزان بزرگي زلزله ورودي ميباشد. خاكريزهاي داراي سرباري بيشتر از يك مقدار مشخص، از لحاظ هندسي وضعيت نسبتاً پايداري را به لحاظ ايستايي ايجاد خواهند نمود ولي براي خاكريزهاي با ارتفاع كمتر از حدود 5 متر پايداري و ايستايي سيستم در اثر روانگرايي كاملاً ازدست رفته و عملاً خط ريلي مستقر بر خاكريز از بهرهبرداري خارج خواهد شد. در اين پاياننامه اثر ارتفاع خاكريز و همچنين آرايش ستونهاي شني، نفوذ پذيري بستر، PGA زلزله ورودي و همچنين اثر قطر، نفوذپذيري و سختي برشي ستونهاي شني بر پايداري و نشست خاكريز هاي راه آهن در قالب يك مطالعه عددي بررسي شده است. براي اين منظور از نرم افزار اجزاء محدود سه بعدي OPENSEES استفاده شده و براي شبيه سازي پديده روانگرائي و همچنين پيشبيني توليد و زايل شدن فشار آب حفرهاي اضافي در بستر از مدل رفتاري Prevost استفاده شده است. همچنين قبل از شروع مدلسازيهاي عددي نسبت به انجام آزمايشهاي سه محوري سيكليك جهت كاليبراسيون پارامترهاي مدل رفتاري پريووست و همچنين صحتسنجي نتايج با مقالات مشابه صورت گرفت. نتايج بدست آمده مبين آن است كه براي خاكريزهاي راهآهن با ارتفاعهاي مختلف، استفاده از گروه ستون شني با نسبتهاي Arr مختلف مورد نياز بوده و همچنين براي خاكريزهاي با ارتفاع كم و متوسط (5/2 و 5 متر) استفاده از گروه ستون شني تاثير بسيار زيادي نسبت به ارتفاعهاي بالاتر در مهار روانگرايي بستر خواهد داشت.

204266

دانشگاه علم و صنعت ايران

خط و سازه هاي ريلي

دكتر سيد جواد ميرمحمدصادقي - دكتر مرتضي اسماعيلي