توسعه مدلي جهت اولويت بندي خطوط ريلي براي انجام بهسازي خط بر اساس خرابي اجزاي روسازي خط

كارشناسي ارشد

به دنيال بهره برداري از خط آهن به نسبت ميزان ترافيك و تناژ عبوري كيفيت روسازي خط افت كرده و هندسه مسير دستخوش تغيير ميشود كه در صورت كم توجهي ايمني و عبور قطارها را به خطر مياندازد. لذا براي نگهداري خط در سطح كيفي مناسب ناچار به انجام عمليات تعمير و نگهداري خط خواهيم بود كه اين عمليات سهم بزرگي از هزينه هاي راه آهن در هر كشوري از جهان را به خود اختصاص ميدهد و بخش قابل توجهي از اين هزينههاي عمليات تعمير و نگهداري هم مربوط به عمليات بهسازي خط ميباشد كه هر چند سال يكبار ممكن است بنا به دلايل مختلم انجام گيرد. با درك نياز به عمليات تعمير و نگهداري و عمليات بهسازي سازماندهي و برنامهريزي عمليات بهسازي بيشتر ورورت پيدا ميكند. از آن جا كه در حال حاور شيوه مدوني به منظور بررسي معيارهاي فني و شاخ هاي كمي اجزاي خط جهت انجام عمليات بهسازي خطوط در ايران وجود ندارد. در اين پاياننامه روشي جديد مبتني بر شاخ آلودگي بالاست ) 1FI ) و شاخ خرابي اجزاي خط ) 2TSCI ( جهت اولويت بندي قطعات براي انجام عمليات بهسازي پيشنهاد شده است. همچنين با پيادهسازي روش پيشنهادي در يك برنامه كامپيوتري سعي شده است كه با وارد كردن مقادير شاخ ها براي هر قطعه از خط ابتدا قطعات نيازمند بهسازي مشخ شده و سپس اولويتبندي قطعات بصورت خودكار صورت پذيرد كه در تصميمگيري براي مهندسان و عوامل اجرايي ميتواند مفيد واقع شود. جهت بررسي قابليت اجرايي مدل بر روي خطوط واقعي از اطلاعات محور صوفيان- رازي در راهآهن آذربايجان استفاده گرديد. پس از محاسبه مقادير شاخ ها براي محور مذكور و وارد كردن آنها به برنامه كامپيوتري اقدام به اولويت بندي قطعات جهت انجام عمليات بهسازي گرديد. نتايجي كه از برنامه گرفته شد مطاب واقعيت بود و قطعات بحراني و نيازمند بهسازي را براي ما مشخ كرد.

204737

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهندسي راه آهن گرايش خط و سازه هاي ريلي

دكتر جبارعلي ذاكري