عنوان
بررسي وضعيت كنترل قند خون و عوامل مرتبط با آن در بيماران ديابتي تيپ 1 در محدوده‌ي سني 2_20سال در شهر سنندج در سال98-99
نويسنده اصلي
كاوياني پور، فائزه
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
زمينه و هدف: ديابت شيرين يكي از بيماري‌هاي شايع در كودكان و نوجوانان است كه اهميت آن به علت موربيديته و مورتاليته بالا و تاثيرات اقتصادي و اجتماعي آن است. علائم باليني آن به صورت هايپرگلايسمي، كاهش وزن، علائم DKA، علائم گوارشي شامل: پلي‌ديپسي و پلي‌فاژي، علائم ادراري شامل پلي‌اوري و گلوكوزوري و ناكچوري مي‌باشد.هدف از درمان ديابت تيپ 1 جلوگيري از عوارض آن مي‌باشد.يكي از ابزار ارزيابي كنترل قندخون در بيماران، اندازه‌گيري HbA1c هر 4-3 ماه يكبار مي‌باشد.
روش بررسي: اين مطالعه توصيفي- مقطعي روي 156 بيمار مبتلا به ديابت تيپ يك مراجعه كننده به كلينيك غدد شهر سنندج انجام شده است. وضعيت كنترل بيماري بر اساس ميزان HbA1c تعيين شد كه ميزان HbA1c 9/7-6 كنترل خوب، 9/9-8 كنترل متوسط، بيشتر از 10% كنترل ضعيف محسوب مي‌گردد اطلاعات مورد نياز ازجمله سن، جنس، طول دوره بيماري، BMI و... در پرسشنامه ثبت شده و توسط نرم افزار SPSS آناليز شد.
يافته‌ها: ميزان HbA1C 66 بيمار(3/42%) در محدوده‌ي 6-7.9(كنترل مناسب) و55 بيمار (3/35%) در محدوده‌ي 8-9.9 (كنترل متوسط) و35 بيمار(4/24%) بالاي 10 بود. ( كنترل ضعيف). افزايش سن بيماران، طول دوره بيماري بيش از 5 سال، كاهش دفعات كنترل قند خون، افزايش دوز انسولين، تحصيلات پايين والدين، افزايش تعداد فرزندان، سكونت در روستا شانس عدم كنترل را افزايش مي‌دهند. همين‌طور رژيم درماني intensive، افزايش دفعات تزريق انسولين شانس عدم كنترل را افزايش مي‌دهند اما اين تفاوت چشمگير نيست.
نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان دهنده كنترل نسبتا مناسب ديابت تيپ 1 در سنندج است. مي‌توان با افزايش آموزش و حمايت اجتماعي مناسب بيماران بخصوص در جوامع روستايي ،افزايش دفعات كنترل قند خون و افزايش سطح سواد بخصوص در مادران به كنترل بهتر بيماري ديابت شيرين نوع 1 كمك كرد.
واژگان كليدي: ديابت شيرين؛ كنترل قند خون؛ HbA1c؛ BMI
شماره ركورد
204759
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
اسدالله فتح الله پور