• عنوان

    بررسي ارزش تشخيصي¬ يافته¬هاي باليني و سونوگرافي در مقايسه با نتايج هيستوپاتولوژي توده¬هاي آدنكس در بيماران مراجعه‌كننده به بيمارستان بعثت طي سال¬هاي 97-99

  • نويسنده اصلي

    پرتو اندازان، افسانه

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    پزشكي
  • چكيده
    زمينه و هدف: توده¬هاي آدنكس يك مشكل باليني شايع در رشته¬ي پزشكي است كه مي¬تواند منشأ ژنيكولوژي يا غير ژنيكولوژي داشته باشد اما اصطلاح توده¬هاي آدنكس را به دليل تمايل بالاي تخمدان در ايجاد بدخيمي بيشتر براي توده¬هاي درگير كننده تخمدان بكار مي¬برند. ارزيابي توده¬هاي آدنكس به ماهيت خوش¬خيم و يا بدخيم بودن آن بستگي دارد بنابراين پيش‌بيني خطر ابتلا به بدخيمي توده¬ي آدنكس قبل از عمل براي تعيين روش جراحي و جلوگيري از هرگونه اقدامات غيرضروري لازم است. ازآنجاكه روش تشخيصي استاندارد و قطعي ماهيت بيماري¬هاي تخمدان پاتولوژي است و اين روش به علت تهاجمي بودن مورد استقبال بيماران واقع نمي¬شود، پزشكان در پي استفاده از روش¬هاي غيرتهاجمي نظير سونوگرافي هستند. لذا در اين مطالعه سعي شده است ارزش تشخيصي يافته¬هاي باليني و سونوگرافي در مقايسه با نتايج هيستوپاتولوژي مورد ارزيابي قرار گيرد. مواد و روش¬ها: اين مطالعه از نوع بررسي روش¬هاي تشخيصي بوده و در آن كليه بيماراني كه از فروردين‌ماه 97 تا پايان سال 99 به علت توده¬هاي آدنكس در بخش زنان بيمارستان بعثت بستري و تحت عمل جراحي قرارگرفته‌اند را مورد ارزيابي قرار مي¬دهد و موارد حاملگي خارج رحمي و ميوم¬هاي رحمي از مطالعه خارج شدند. يافته¬هاي دموگرافيك و علائم باليني و نتايج سونوگرافي و هيستوپاتولوژي از پرونده¬ي بيماران استخراج شد و در چك ليست¬هاي موجود ثبت ‌شده سپس مقايسه بين يافته¬هاي باليني و سونوگرافي با نتايج هيستوپاتولوژي صورت گرفت. يافته¬ها: از ميان 300 نمونه موردمطالعه 7/86% متأهل و 3/13% مجرد بودند. درد شكم با 54% شايع‌ترين علامت باليني را به خود اختصاص داد. خونريزي واژينال با 24% دومين علامت باليني بود و 3/5% نيز ساير علائم نظير نازايي و احساس فشار داخل لگني را داشتند و 7/4% نيز بدون علامت بودند. در بررسي نوع توده-ي آدنكس 3/76% كيستيك و 7/23% كمپلكس مي¬باشد. نتايج سونوگرافي 3/88% خوش¬خيم و 7/11% بدخيمي را نشان داد. در بررسي يافته¬هاي هيستوپاتولوژي 91% خوش¬خيم بودند كه در اين ميان سروز سيست آدنوما با 6/31% شايع‌ترين توده¬ي خوش¬خيم بوده و كيست لوتئال با 7/21%، كيست درموئيد با 15%، كيست اندومتريوما با 9/13%، موسينوس سيست آدنوما با 8/8%، كيست فوليكولار با 5/5% و ساير توده¬هاي خوش¬خيم با 5/2% در رده¬هاي بعدي قرار مي¬گيرند. 9% افراد نيز نتيجه¬ي پاتولوژي بدخيم داشتند كه از اين ميان 41% سروز آدنوكارسينوما و تومور گرانولوزا با 6/16% در رتبه¬ي دوم و موسينوس كارسينوما با 5/12% در رتبه¬ي سوم قرار مي¬گيرد. در بررسي سن نيز ميانگين سن افراد موردمطالعه 639/13 ± 89/38 بوده است. در اين مطالعه روش سونوگرافي حساسيت، ويژگي، ارزش اخباري مثبت و ارزش اخباري منفي به ترتيب 6/92%، 9%/95، 6%/68، 2%/99 داشت. نتيجه‌گيري: يافته¬هاي سونوگرافي در تشخيص زودهنگام بدخيمي و مديريت مناسب آن با نتايج هيستوپاتولوژي ارتباط مثبت دارد و يك روش غيرتهاجمي مهم در ارزيابي توده¬هاي آدنكس و افتراق دهنده بين توده¬هاي خوش¬خيم و انواع بدخيم است اما علائم باليني در افتراق انواع خوش¬خيم از بدخيم در بدو امر كمك چنداني نمي¬كند. كليدواژه¬ها: توده¬¬ي آدنكس؛ علائم باليني؛ سونوگرافي؛ هيستوپاتولوژي؛ ارزش تشخيصي
  • شماره ركورد
    204853
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    پزشكي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    شعله شاه غيبي، رامش راه حق