روشي براي فرم يابي بهينه سازه هاي پوسته اي مشبك، با استفاده از روش المان محدود در الگوريتم ژنتيك (نمونه موردي: نمايشگاه كتاب تهران)

كارشناسي ارشد

پوسته ها سازه هاي كارآمدي هستند كه دهانه هاي بزرگ را با صرف مصالح كم مي پوشانند.علاوه بر بهينه بودن از نظر مصالح،داشتن فرم هاي آزاد نيز جذابيت اين سازه ها را دوچندان مي كند.اما فرآيند فرم يابي آن ها كه بسيار به عملكرد سازه اي وابسته است داراي پيچيدگي هايي است.زيرا ممكن است پوسته هايي توليد شود كه در عين زيبا بودن قابليت ساخت نداشته باشد.بر همين اساس هدف اين پژوهش، به كارگيري روشي براي دست يابي به فرم مناسب براي پوسته ها، با توجه به برخي پارامترهاي معماري از جمله مكان استقرار عملكرد ها و ويژگي هاي سازه اي است.پوسته مورد نظر در اين پژوهش پوسته اي مشبك است.براي اين منظور با بهره گيري از روش طراحي بر مبناي عملكرد، در طي سه مرحله ، روشي نوين براي توليد فرم هاي بهينه و مطلوب از لحاظ عملكرد و سازه معرفي شده است.اين مراحل شامل ايجاد فرم اوليه،ارزيابي سازه آن با متد المان محدود و بهينه سازي اجزاي سازه با استفاده از الگوريتم ژنتيك مي باشد.الگوريتم ارائه شده در فضاي گرس هاپر، قابل تعميم به ديگر مسائل فرم يابي پوسته ها با جايگذاري ويژگي هاي خاص آن پروژه است.

205167

دانشگاه علم و صنعت ايران

دكتر مرتضي رهبر

فناوري معماري

دكتر محسن فيضي- دكتر عباس تركاشوند