بررسي اثرات دسموپرسين موضعي داخل بيني بر روي خونريزي حين عمل و كيفيت ميدان ديد جراحي در طي عمل جراحي آندوسكوپيك سينوس

رشت

مقدمه وهدف: خونريزي حين جراحي كه ديد و ميدان جراحي را محدود كند، يكي از مشكلات اصلي و مهم حين جراحي آندوسكوپيك سينوس است. كاهش ديد جراح توسط خونريزي منجر به افزايش زمان جراحي، آسيب به ساختارهاي مهم آناتوميك، كاهش ميزان موفقيت جراحي و در برخي موارد توقف جراحي مي¬شود. اين مطالعه بر آن است تا تاثير دسموپرسين موضعي را بر روي كنترل خونريزي و بهبود ديد جراحي حين عمل آندوسكوپيك سينوس بررسي كند. مواد وروشها: مطالعه بر روي 120 بيمار مبتلا به سينوزيت مزمن كانديد جراحي آندوسكوپيك سينوس انجام شد كه به طورتصادفي به سه گروه تقسيم شدند. يك ساعت قبل از جراحي گروه پلاسيبو اسپري نرمال سالين ، گروه دسموپرسين دوز پايين اسپري بيني دسموپرسين 20 ماكروگرم و گروه دسموپرسين دوز بالا اسپري دسموپرسين 40 ماكروگرم دريافت كردند. كيفيت ميدان جراحي براساس معيار بوزارت و تغييرات هموديناميك هر 30 دقيقه ثبت شد. همچنين حجم كلي خونريزي ومدت زمان عمل در پايان عمل محاسبه شد. جهت پيش بيني عارضه ي هيپوناترمي ناشي از دسموپرسين، سديم قبل و بعد از جراحي اندازه گيري شد. داده ها با نرم افزار SPSS 22 آناليز شد. نتايج: ميانگين سني افراد مورد مطالعه در سه گروه 10±41 سال و كمترين سن فرد مورد مطالعه 15 و بيشترين 60 سال بوده است. ميانگين نمره كيفيت ميدان ديد جراحي براساس معيار بوزارت در گروه پلاسيبو 65/2، در گروه دسموپرسين دوز پايين 37/2 و در گروه دسموپرسين دوز بالا 9/1 بود كه با P<0.05 در گروه دسموپرسين دوز بالا بهتر و از نظر آماري معنادار بود. ميانگين حجم كلي خونريزي در گروه پلاسيبو 156، در گروه دسپرسين دوز پايين 155 و در گروه دسموپرسين دوز بالا 141 سي سي بوده است كه اين اختلاف با P>0.05 معنادار نيود. در گروه دسموپرسين دوز بالا ميانگين فشار خون سيستولي و دياستولي و ضربان قلب از دقيقه ي 90 به بعد با P<0.05 از گروه كنترل و دسموپرسين دوز پايين كمتر بود. در هيچ يك از بيماران عارضه اي رخ نداد. نتيجه گيري: پيش درماني با اسپري دسموپرسين داخل بيني با دوز 40 ماكروگرم مي تواند سبب بهبود ميدان ديد جراحي در عمل آندوسكوپيك سينوس شود. كليد واژه ها: دسموپرسين، آندوسكوپيك، سينوزيت

205428

علوم پزشكي گيلان