عنوان
بررسي الزامات مناسبسازي در ايستگاهها و واگنهاي ريلي براي معلولين و جانبازان
نويسنده اصلي
فرناز رحمانيان
مقطع تحصيلي
كارشناسي
چكيده
در جامعه افراد داراي محدوديت حركتي كه شامل افراد با كمتواني حركتي، افراد داراي ويلچر، افراد داراي اختلالات بينايي و شنوايي، افراد داراي اختلال در برقراري ارتباط و افراد با جسم كوچك ميباشد، بايد داراي حق اجتماعي برابر با ساير اقشار جامعه در استفاده از حملونقل ريلي عمومي باشد. بدين منظور شركت راهآهن ايران مدعي است كه تاكنون 50 ايستگاه راهآهن و تعدادي از واگنهاي مسافري موجود در سطح كشور را براي افراد داراي محدوديت حركتي مناسب سازي كرده است. در اين تحقيق تلاش شده است با استفاده از روش مشاهده كه بصورت بازديد از ايستگاه راهآهن تهران ميباشد، عملكرد اين شركت به وسيله اسناد منتشر شده توسط سازمانهاي مربوط ارزيابي شود. همچنين در اين پژوهش، چك ليست الزامات مناسبسازي با استفاده از روش مطالعه كتابخانهاي اسناد علمي داخلي و بينالمللي كه شامل فيشها، دستورالعملها، قوانين، كتب و مقالات علمي است، به منظور ايجاد دسترسي در حملونقل ريلي در سه بخش ايستگاه راهآهن، ناوگان ريلي و ساير خدمات ارائه گرديده است.
شماره ركورد
206624
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
مهندسي حمل و نقل ريلي
استاد راهنما
دكتر مرتضي باقري