عنوان
بررسي اثر ليراگلوتايد بر حافظه و بيان Klotho هيپوكامپ موش صحرايي مبتلا به اختلال شناختي
نويسنده اصلي
جليليان، پريسا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
فيزيولوژي
چكيده
مقدمه: اختلال شناختي ناشي از بيماريهاي تحليل برنده عصب همچون آلزايمر شايع بوده و بيان شده كه مقاومت به انسولين در پاتوفيزيولوژي اين بيماري نقش مهمي را ايفا ميكند. ليراگلوتايد از دسته داروهايي است كه براي درمان ديابت نوع 2 استفاده مي شود و همچنين داراي اثرات نورو پرو تكتيو است. اين دارو كه از آنالوگ هاي پپتيد مشابه گلوكاگون است، بر رسپتور نوع يك GLP-1R) ( موثر است. GLP-1R در مناطق مختلف مغز از جمله هيپوكامپ بيان مي شود. مكانيسم نوروپروتكتيو ليراگلوتايد از طريق فعال كردن مسير هاي ضد آپوپتوزيس و جلوگيري از فعاليت راديكال هاي آزاد و افزايش سطح آنتي اكسيداني اعمال مي شود. از طرف ديگر klotho يك پروتئين غشايي است كه به عنوان عامل ضد پيري در بسياري از بافت هاي انسان از جمله مغز ،كليه ، پانكراس و رگ هاي خوني بيان مي شود و از طريق القاي رونويسي آنزيم هاي آنتي اكسيداني از جمله منگنز سوپر اكسيد ديسموتاز باعث كاهش استرس اكسيداتيو مي شود. با توجه به نقش آنتي اكسيداني داروي ليراگلوتايد در بهبود مشكلات شناختي و از طرف ديگر القاي نقش نوروپروتكتيو كلوتو از طريق آنزيم هاي آنتي اكسيداني، در مطالعه حاضر موشهاي مدل آلزايمر تحت درمان با ليراگلوتايد قرار گرفته و از نظرعملكرد شناختي بررسي شدند و در نهايت با برداشتن بافت هيپوكامپ ميزان بيان Klotho به روش RT-PCR سنجش شد .
مواد و روشها: در اين مطالعه رت هاي نر نژاد ويستار با وزن 290-300 گرم استفاده و در چهار گروه شم، اختلال شناختي، اختلال شناختي دريافت كننده دوز 2/0 ميليگرم بر كيلوگرم و دريافت كننده 3/0 ميليگرم بر كيلوگرم ليراگلوتايد تقسيم شدند. طي جراحي استريوتاكسي، STZ به صورت داخل بطني (3ميلي گرم به ازاي هر كيلو گرم وزن بدن) در روز هاي اول و سوم تزريق شد و درمان با ليراگلوتايد به صورت تزريق زير جلدي از روز اول تزريقSTZ شروع و به مدت 30 روز ادامه داشت . در ابتداي دوره قبل از تزريق و در انتهاي دوره، مدت زمان و مسافت سپري شده براي يافتن سكوي پنهان در آزمون ماز آبي موريس و همچنين آزمون پروب براي ارزيابي حافظه فضايي حيوانات در گروههاي مختلف انجام شد. پس از پايان دوره درمان رتها قرباني شدند و بافت هيپوكامپ جدا شد و بيان ژن klotho با استفاده از تكنيك RT-PCR مورد مطالعه قرار گرفت.
يافتهها: نتايج حاكي از افزايش زمان يافتن سكو در گروه اختلال شناختي ناشي ازSTZ)) بود در حاليكه رتهاي دريافت كننده 3/0 ميليگرم بر كيلوگرم ليراگلوتايد مدت زمان كمتري براي يافتن سكوي پنهان صرف كردند. در واقع اثرات ليراگلوتايد در بهبود يادگيري و حافظه فضايي رتهاي دچار اختلال شناختي دريافت كننده دوز ياد شده مشهود بود. همچنين افزايش معنيدار در بيان ژن klotho در رتهاي دريافت كننده 3/0 ميليگرم بر كيلوگرم ليراگلوتايد نسبت به گروه شم مشاهده شد.
نتيجهگيري: ليراگلوتايد در بهبود اختلال شناختي ميتواند با افزايش بيان ژن Klotho) (موثر باشد.
كلمات كليدي: ليراگلوتايد؛ اختلال شناختي؛ كلوتو؛ هيپوكامپ
شماره ركورد
207117
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
فيزيولوژي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
ليلا پيرمرادي، فروزان حسيني