بررسي مقايسه اي كانيباليسم سلولي در ژانت سل گرانولوماي محيطي و ژانت سل گرانولوماي مركزي دهان

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

زمينه: با وجود نماهاي هيستوپاتولوژيك مشابه، ژانت سل گرانولوماي مركزي(CGCG) بر خلاف ژانت سل گرانولوماي محيطي(PGCG) مشي باليني تهاجمي تر، تحليل استخوان و رشد بيشتري دارد. كانيباليسم سلولي (CC)، پديده اي است كه يك سلول بزرگ سلول كوچكتري را در سيتوپلاسم خود محصور ميكند و با ميزان تهاجم ضايعه مرتبط عنوان شده است. هدف از اين مطالعه مقايسه CC در PGCG و CGCG ميباشد شايد كه بتواند تفاوت مشي بيولوژيك اين دو ضايعه را توضيح دهد. مواد و روش ها: 50 PGCG و 49 CGCG )شامل 29 و 20 نمونه CGCG غير مهاجم و مهاجم و همچنين 39و 10 نمونه CGCG بدون عود و واجد عود) براي كانيباليسم سلولي بررسي شدند. نتايج: كانيباليسم سلولي در تمامي نمونه هاي مورد مطالعه (100%( مشاهده شد. ميانگين CC در PGCG 16.340±5.553 و در CGCG 16.775±14.565 (0.733 P=) ، در CGCG غير مهاجم 5.932± 16.24 و مهاجم 8.556±17.550 (0.558P=) و همچنين در CGCG بدون عود 7.108±16.948 و داراي عود 7.233±16.100 (0.739P=) بود و نتايج فاقد تفاوت آماري معنادار بين گروه هاي مورد مطالعه بود. نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي اين مطالعه CC نمي¬تواند مشي باليني متفاوت ژانت سل گرانولوماي مركزي را در مقايسه با ژانت سل گرانولوماي محيطي توضيح دهد. اين امر مي¬تواند پيشنهاد كند كه مشي باليني اين دو ضايعه مستقل از CC مي-باشد. هرچند براي دستيابي به يك نتيجه گيري قطعي در خصوص اين موضوع به مطالعات بيشتري نياز است. كلمات كليدي: ژانت سل گرانولوما محيطي – ژانت سل گرانولوما مركزي – كانيباليسم سلولي

207448

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

معصومه زرگران، آزاده انديشه تدبير