• عنوان

    مقايسه پروفايل فيتوشيميايي و تعيين سميت سلولي فركشن‌ها و تركيبات خالص تهيه شده از برگ و گل آذين لرگ (Pterocarya fraxinifolia Lam

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    مقدمه: گياه P. fraxinifolia از خانواده Juglandaceae با نام فارسي لرگ، درختي به ارتفاع 35 متر كه در شمال، شمال شرق و غرب پراكنش دارد. از برگ اين گياه اثرات آنتي باكتريال، آنتي فونگال، آنتي اكسيدانت و سميت سلولي مشاهده شده است. ميوه و پوست اين درخت به عنوان يك تركيب معرق در طب سنتي ايران شناخته مي‌شوند. هدف مطالعه حاضر مقايسه پروفايل فيتوشيميايي و تعيين سميت سلولي عصاره‌هاي مختلف دي كلرومتان، اتيل استات، متانول و ان- هگزان و تركيبات خالص جداشده از برگ و گل آذين گياه مي‌باشد. مواد و روش‌ها: گياه از ارتفاعات سياهكل (12/37 درجه شمالي و 91/49 درجه شرقي) در استان گيلان جمع‌آوري و خشك شد. سپس به ترتيب عصاره‌هاي مختلف متانولي، اتيل استات، دي كلرومتان و ان- هگزان به روش پركولاسيون و خيساندن تهيه گرديدند. تست‌هاي كيفي جهت شناسايي تركيبات تانن، آنتراكينون، آلكالوئيد و فلاونوئيد انجام گرفت. روش فولين سيكالتو به منظور اندازه‌گيري محتواي تام فنولي عصاره‌ي متانولي برگ و گل آذين گياه مورد استفاده قرار گرفت. پروفايل تركيبات جداسازي شده از برگ و گل آذين عصاره‌ي دي كلرومتان گياه به وسيله كروماتوگرافي لايه نازك مورد بررسي قرار گرفت. همچنين، اثر سايتوتوكسيك عصاره‌ها و تركيبات خالص روي رده هاي سلولي MCF-7 و Hu02 بررسي شد. بحث و نتيجه گيري: محتواي فنولي تام در عصاره‌ي متانولي برگ و گل آذين گياه به ترتيب 817/185 و 757/74 ميلي‌گرم گاليك اسيد بر گرم عصاره بود. درصد فلاونوئيدي تام در عصاره‌ي متانولي برگ و گل آذين گياه به ترتيب 066/0 ± 469/1 و 004/0 ± 888/0 بود. از عصاره‌ي دي كلرومتان برگ و گل آذين گياه به ترتيب 1 و 6 تركيب خالص جداسازي شد. اثر سايتوتوكسيك گل آذين و برگ عصاره‌ي ان- هگزان گياه، در تمامي غلظت‌ها بر روي رده‌ي سلولي سرطاني يكسان بود، اما عصاره‌هاي متانولي، اتيل استات و دي كلرومتان گل آذين گياه با افزايش غلظت، اثر سايتوتوكسيك بيشتري نسبت به برگ از خود نشان دادند. عصاره‌ي متانولي و دي كلرومتاني گل آذين گياه بيشترين ميزان عملكرد اختصاصي را از خود نشان دادند. اثر سايتوتوكسيك F3 و F6 (جداسازي شده از گل آذين گياه) بر روي رده‌ي سلولي سرطاني با افزايش غلظت، افزايش يافته و نهايتاً در غلظت 1 ميلي گرم بر ميلي ليتر به F2 (تنها تركيب جداسازي شده از برگ گياه) رسيد. با توجه به عملكرد اختصاصي بالاي گل آذين، اين گياه پتانسيل لازم جهت استفاده در مطالعات درون تن را دارد.
  • شماره ركورد
    207995
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان