عنوان
بازآفريني انطباقي سبز بناهاي متروكه صنعتي (نمونه موردي: كارخانه سيمان شهر ري)
نويسنده اصلي
هما قرارخسروشاهي
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
محصول جانبي انقلاب صنعتي، اماكن و فضاهاي بلااستفاده اي بودند كه امروزه باعث ايجاد ناامني ها، مشكلات زيست محيطي، اجتماعي و منظر نامناسب شده اند؛ از طرفي حفظ اين بناها به عنوان ميراث صنعتي با توجه به ارزش هاي زيبايي شناختي، فن ساخت، اقتصادي، تاريخي و تجلي خاطرات صنعت براي پيوند گذشته و آينده حائز اهميت است. استفاده مجدد تطبيقي جايگزين قدرتمندي براي تخريب ساختمان است و مي تواند طيف وسيعي از مزاياي اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي را به جامعه منتقل كند.
نياز جهان به شهرهاي پايدارتر، با افزايش مكرر حوادث آب و هوايي، كمبود منابع و افزايش جمعيت جهاني بيشتر مي شود. بخش ساخت و ساز همچنان يكي از مهمترين تهديد هاي زيست محيطي است، بنابراين بازآفريني انطباقي براي آينده ما در دوره اي از تغييرات آب و هوايي حائز اهميت است. استدلال مي شود كه مفهوم "استفاده مجدد انطباقي سبز" يك استراتژي معتبر براي افزايش عمر يك بنا و كاهش اثرات مخرب زيست محيطي آن باشد، در حالي كه به حفظ ارزش هاي مهم ميراث فرهنگي كه در طول زمان توسعه فرهنگي ما را تعريف مي كنند، كمك كند. به همين منظور در اين پژوهش ابتدا با مطالعه پژوهش هاي انجام شده در حوزه هاي ميراث صنعتي و بازآفريني، از طريق مطالعه اسناد و مدارك، عوامل موثر در موفقيت بازآفريني اين ميراث شناسايي شد و با مطالعه¬ي نمونه هاي اجرا شده با رويكرد معماري سبز، فرصت هاي معماري سبز در پروژه¬هاي بازآفريني بررسي شد. در نهايت تاثيرمعيارهاي بازآفريني انطباقي سبز از طريق پرسشنامه از 16 نفر متخصص در اين حوزه بررسي شد. هماهنگي مداخله مجدد استفاده مجدد با طرح هاي سبز مي تواند فرصت هايي را براي بهره وري در هزينه، افزايش مشاركت هاي اجتماعي و كاهش اثرات منفي زيست محيطي و ردپاي كربن فراهم كند.
شماره ركورد
208485
دانشگاه
دانشگاه علم و صنعت ايران
رشته تحصيلي
معماري- معماري پايدار
استاد راهنما
دكتر محسن فيضي - دكتر هانيه صنايعيان