نقش پيش بيني كننده بيوماركرهاي (OCT) در بيماران با ادم ماكولاي ديابتي پس از تزريق داخل ويتره آواستين (بيواسزوماب)

رشت

مقدمه: ديابت سردسته علل نابينايي در سن 64-20 سال مي¬باشد. شايعترين علت كاهش ديد در زمينه ديابت، ادم ماكولا است كه شيوع و بروز آن با افزايش سن و طول مدت بيماري افزايش مي¬يابد.هدف ازمطالعه تعين كار آيي نقش پيش بيني كننده بيو ماركر هاي ( OCT) Optical coherence Tomography در بيماران با ادم ماكولاي ديابتي پس از تزريق داخل ويتره آواستين (بواسيزوماب) مي باشد.. مواد و روش: اين مطالعه به¬صورت مقطعي و مداخله¬اي Case- Series، با حضور 66 بيمار (132 چشم) مراجعه كننده به بيمارستان اميرالمومنين (ع)، كه مبتلا به ديابت و ادم ماكولاي ديابتي Diabetic Macular Edema(DME) بودند، بين سال¬هاي 1398-1397 انجام شد. پس از شرح حال و معاينه كامل، از تمام بيماران OCT ما كولا اخذ شد. بعد از تشخيص به بيماران آواستين داخل ويتره تزريق شد. سپس 6-4 هفته بعد OCT بعمل آمد درصورت تداوم ادم تا دوبار ديگر به فاصله هر 6-4 هفته مورد تزريق واقع شدند. 6-4 هفته بعد از هر تزريق OCTاخذ شد. نتايج: ميانگين سني بيماران 59 ±6 سال بود. 50% از بيماران مذكر و 50% مونث بودند. از نظر تعداد تزريقات لازم جهت مرتفع شدن DME، 52 چشم نوبت اول، 38 چشم بار دوم، 26 چشم در 3 بار تزريق پاسخ به درمان دادند. 16 چشم نياز به تزريق مجدد داشتند. لوگمار بهترين ديد اصلاح شده بعد از تزريق اول و دوم بين 4 گروه اختلاف معني-دار بود. بعد از تزريق سوم اختلاف معني¬دار نبود. يك همبستگي مثبت بين تغييرات لوگمار با تغييرات ضخامت ماكولا بود. نتيجه¬گيري: باOCT نوع ادم ماكولا و ميزان آسيبب به لايه¬هاي شبكيه تشخيص داد شد و باتوجه به در دسترس بودن و موثر بودن درمان با بواسيزوماب در بيماران با ادم ماكولاي ديابتي، در فواصل منظم بيماران درمان و پيگيري شدند و در نهايت نتيجه گيري شد كه بيوماركرهاي OCT در ارزيابي پاسخ بيماران با ادم ماكولاي ديابتي به درمان با بواسيزوماب اهميت بالايي دارد. كليد واژه¬ها: ادم ماكولا، بيواسزوماب، OCT

208781

علوم پزشكي گيلان