• عنوان

    تعيين ارتباط بدرفتاري دوران كودكي و نوع جرم در زندانيان مرد زندان مركزي رشت در سال 98

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    مقدمه: بدرفتاري دوران كودكي يك مشكل سلامتي عمومي و فردي جدي است كه به طوركلي شامل سوء¬استفاده هيجاني، جنسي، فيزيكي و ابعاد متفاوتي از غفلت است. نتايج مطالعات قبلي حاكي از آن است كه بدرفتاري دوران كودكي با مشكلات رواني، اختلالات شخصيت و رفتار مجرمانه و تبعات بعد از ان همراه است. با اين وجود اطلاعات كمي درمورد شيوع بدرفتاري دوران كودكي و پيامدهاي ان در ايران وجود دارد. خصوصاً درمورد ارتباط بين بدرفتاري دوران كودكي و نوع جرم. لذا اين مطالعه با هدف بررسي اين ارتباط در زندانيان مرد زندان مركزي رشت انجام شد. روش: در اين مطالعه گذشته¬نگر جمعيت آماري شامل مردان زنداني زندان مركزي رشت بود كه در حال گذراندن مدت محكوميت خود در زندان بوده اند. سابقه بدرفتاري دوران كودكي توسط دستيار روانپزشكي بر اساس پرسشنامه بدرفتاري دوران كودكي((CTQ كه در اختيار انها قرار گرفت براورد شد.نوع جرم انجام شده از طريق بررسي پرونده قضايي و پرسش از فرد مشخص گرديد. نمونه¬گيري به صورت تصادفي ساده بود بدين صورت كه از ليست زندانيان توسط جدول اعداد تصادفي افراد انتخاب شدند. پس از اخذ رضايت، شركت كنندگان پرسش¬نامه دموگرافيك و پرسش¬نامه استاندارد شده بدرفتاري دوران كودكي (CTQ) را تكميل كردند. نتايج حاصله با استفاده از نرم¬افزار آماري SPSS نسخه 20 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج: در اين مطالعه 241 نفر وارد مطالعه شدند. ميانگين سني 5/38 و ميانگين تحصيلات 3/9 سال بود. 1/70 درصد از شركت كنندگان بيكار و 80% ساكن شهر بودند. 6/64 درصد شركت كنندگان مبتلا به اختلال مصرف مواد و به طور ميانگين با شروع از سن 19 سالگي بودند و به طور متوسط سابقه 2 مرتبه زندان داشتند. نتايج نمره بدرفتاري در زير مولفه-هاي غفلت جسمي و عاطفي بالاترين نمره را در بين شركت كنندگان داشت. در ميان جرايم بررسي شده تنها ضرب و جرح رابطه معناداري با بدرفتاري دوران كودكي داشت (043/0 p =) و با ساير انواع جرايم ارتباط معناداري مشاهده نشد. و در ميان زير مولفه¬هاي بدرفتاري كودكي آزار جسمي و غفلت جسمي و عاطفي با جرم ضرب و جرح به ترتيب با 043/0 p = و 033/0p = و 094/0p = در ارتباط بودند بين بدرفتاري دوران كودكي و ابتلا به اختلال مصرف مواد به صورت معني¬داري (005/0p<) رابطه مشاهده شد و ازبين زيرمولفه ها تنها آزار عاطفي با افزايش شانس ابتلا به اختلال مصرف مواد همراه بود (0001/0p <). سن شروع اختلال مصرف مواد با نمره كل بدرفتاري كودكي رابطه معنادار معكوس داشته (028/0p =) و از بين زير مولفه¬ها آزار جنسي (00001/0p =) و آزار جسمي (0001/0p =) با سن شروع اختلال مصرف مواد ارتباط داشتند. بين هيچ يك از زير مولفه¬هاي بدرفتاري كودكي با مدت زمان ابتلا به اختلال مصرف مواد رابطه معني¬داري وجود نداشت. از بين زير مولفه¬هاي بدرفتاري كودكي تنها غفلت عاطفي با تعداد زنداني شدن مرتبط نبود. نتيجه¬گيري: نتايج به دست آمده از اين مطالعه نشان داد كه بدرفتاري دوران كودكي خصوصاً آزار جسمي با افزايش ارتكاب جرم ضرب و جرح، تعداد بيش¬تر دفعات زنداني شدن، گرايش بيش¬تر و زودتر به مصرف مواد مخدر درارتباط است. كليدواژه: بدرفتاري كودكي، جرم
  • شماره ركورد
    208807
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان