سنتز و بررسي خواص هيدروژل نانوكامپوزيت هاي پلي ساكاريدي بر پايه هيدروكسيدهاي لايه اي دوگانه و بررسي كاربرد آنها در دارورساني

عبدالحميد عليزاده

دانشگاه رازي

شيمي گرايش آلي

دكتري

1400/6

هدف ما از اين كار پژوهشي تهيه نانوكامپوزيت¬هاي پلي ساكاريدي بر پايه هيدروكسيدهاي لايه¬اي دوگانه با خاصيت دارورساني مي-باشد.در ابتدا نانو كامپوزيت هيدروژل هاي دانه اي مغناطيسي بر پايه كيتوسان و نانو ذرات آهن تهيه شد كه براي شبكه اي كردن و ايجاد پيوند عرضي در آن از روش فيزيكي بوسيله سديم تري پلي فسفات استفاده شد. بوسيله طيف هاي FT-IRو XRD و تصاوير SEM شناسايي وتاييد گرديد سپس به عنوان حامل دارو جهت داروي دكسوروبيسين مورد استفاده قرار گرفت و رهايش دارو در نبود ميدان مغناطيسي و حضور آن بررسي شد كه اين داده ها تا ييد كرد كه نانو كامپوزيت هيدروژل دانه اي كانديد اميدواركننده براي بارگزاري و رهايش دارو مي باشد.نانوكامپوزيت¬هاي پلي ساكاريدي/ هيدروكسيدهاي لايه¬اي دوگانه (CMC-LDH) با بين لايه¬اي كردن كيتوسان ، كربوكسي متيل سلولز و نشاسته به داخل لايه¬هاي با بار مثبت LDH به روش هم-رسوبي تهيه شدند.سپس ، هيدروژل هاي نانوكامپوزيتي بر اساس نانوذرات كيتوزان/مغناطيسي (Fe3O4 NPs) و هيدروكسيدهاي دو لايه Mg-Al (LDH) به عنوان سيستم هاي تحويل دارو حساس به pH براي بارگيري و آزادسازي كنترل شده ديكلوفناك تهيه شد. تأثير استفاده از NPs Fe3O4 در نانوكامپوزيت ها با دانه هاي هيدروژل كيتوزان و كيتوزان/LDH مقايسه شد. از تري پلي فسفات سديم (STPP) به عنوان عامل فيزيكي اتصال دهنده عرضي استفاده شد. نانوكامپوزيت هاي آماده شده با طيف سنجي مادون قرمز تبديل فوريه (FTIR) ، مغناطيس سنجي نمونه ارتعاشي (VSM) ، الگوهاي پراش اشعه ايكس (XRD) و تجزيه و تحليل ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) مشخص شدند. رفتار انتشار و تورم اين هيدروژل ها در محلول هاي آبي در pH هاي مختلف و تحت اعمال ميدان مغناطيسي خارجي (EMF) مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان مي دهد كه تورم و انتشار دارو نانوكامپوزيت هاي chit/LDH/Fe3O4 تحت تأثير pH و EMF قرار گرفته است. حداكثر تورم تعادلي نانوكامپوزيتها حاوي 0.05 ، 0.10 و 0.15 درصد وزني NP هاي Fe3O4 در مقدار pH 1.2 ، 634 ، 594 و 578٪ و در pH 7.4 ، 99 ، 95 ، و 90٪ و در مقدار pH 9.3 است. به ترتيب 57 ، 53 و 51 درصد هستند. با افزايش محتواي NPs Fe3O4 در نانوكامپوزيت ها ، ميزان انتشار ديكلوفناك نسبت به نمونه هاي كنترل كندتر بود و بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه انتشار دارو هدفمندتر شده است. درصد انتشار دارو براي نانوكامپوزيت هاي chit/LDH/Fe3O4 تحت مقدار EMF 0.5 T در pH = 1.2 و 7.4 و 9.3 به ترتيب در محدوده 58.3-76.4٪ و 20.0-25.1 و 18.3- 16.2٪ بود.نانوكامپوزيت¬هاي پلي ساكاريدي/ هيدروكسيدهاي لايه¬اي دوگانه (CMC-LDH) با بين لايه¬اي كردن كيتوسان ، كربوكسي متيل سلولز و نشاسته به داخل لايه¬هاي با بار مثبت LDH به روش هم-رسوبي تهيه شدند.نتايج آناليز FTIR و XRD بين لايه¬اي شده زنجيرهاي پليمري كيتوسان و كربوكسي متيل سلولز را به داخل ورقه¬هاي LDH و تشكيل ساختارهاي نانوكامپوزيتي را تصديق كرد. تصاوير SEM و TEM نشان داد كه ورقه¬هاي LDH به خوبي در بستر پليمري پخش شده¬اند و يك مورفولوژي بين لايه¬اي شده براي نانوكامپوزيت¬ها مشاهده شد. نانوكامپوزيت¬هاي به دست آمده رفتار تورمي وابسته به pH از خود نشان دادند. نتايج بررسي فعاليت دارورساني و رهايش دارو را نشان داد.

209008

دانشكده شيمي

دانشگاه رازی کرمانشاه

عبدالحميد عليزاده