بررسي اثر سيگار و سوء مصرف مواد بر شدت بيماري و مدت بستري بيماران مبتلا به كوويد-19 بستري در بيمارستان رازي رشت از اسفند سال1398 لغايت خرداد 1399

رشت

چكيده مقدمه: پس از گذشت حدود 5/4 ماه از بروز و انتشار ويروس كوويد-19 در جهان و تبديل شدن آن به يك پاندمي جهاني بررسي¬هاي مختلف بر روي جوامع هدف اين ويروس به¬طور گسترده شروع ودر حال پيشرفت سريع مي¬باشد. از جمله جوامع هدف اين ويروس افراد سيگاري و سوءمصرف¬كنندگان مواد مي¬باشند كه باتوجه به تعداد بالاي اين افراد در سطوح مختلف جامعه لزوم بررسي پيامد بيماري در آن¬ها كه عموما از ناحيه دستگاه تنفسي آسيب¬پذير مي¬باشند در درجه اهميت بسيار بالايي قرار گرفته است. ازطرفي با توجه به محدودبودن مطالعات در اين زمينه و در برخي موارد نتايج ضد و نقيض آن¬ها و عدم وجود مطالعات مشابه در اين منطقه لذا ما در اين بررسي تلاش بر آن داريم تا با استفاده از تحقيقات و اطلاعات موجود نتايج بسيار ارزشمند ومفيدي را استخراج نموده تا بتوانيم در جهت كمك به اين قشر آسيب-پذير كه درصد بسيار بالايي را نيز شامل مي¬شوند اقدامات و دستور العمل¬هاي پيشگيرانه و مفيدي را ارائه نمائيم. مواد و روش¬ها: اين مطالعه از نوع كوهورت گذشته¬نگر بود. بعد از كسب مجوز از كميته اخلاق در پژوهش دانشگاه، اطلاعات موردنياز به روش نمونه‌گيري در دسترس از بايگاني بيمارستان رازي در دانشگاه علوم پزشكي گيلان جمع-آوري و مورد بررسي قرارگرفت. اطلاعات بيماران مبتلا به كوويد-19 باتوجه به متغير هاي مطالعه از جمله سن، جنس، تست PCR، اينتوباسيون، مدت نياز به ونتيلاسيون مكانيكي، مدت بستري در بيمارستان، پيامد مرگ يا بهبودي، مصرف سيگار و يا اپيوم، مدت بستري درICU، نمايه توده¬بدني، تعداد لنفوسيت¬ها، سطح CRP، هيپوكسي، شدت بيماري جمع¬آوري و در دو گروه كيس (مصرف¬كننده سيگار ويا اپيوم) و كنترل (افرادي كه مصرف سيگار ويا اپيوم ندارند) تقسيم¬بندي شد. درنهايت دادههاي ثبت¬شده توسط نرم¬افزار آماري SPSS نسخه 22 مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت و اثر متغيرهاي مخدوشگر بر پيامدهاي كوويد-19 با استفاده از روش هاي رگرسيوني لجستيك بررسي و خنثي شد. يافته ها: از 489 بيمار مورد مطالعه 294 مرد (1/60%) و 195 زن(9/39%) با ميانگين سني 06/16±79/60 بود كه در 2 گروه كيس و كنترل مورد بررسي قرار گرفتند. گروه كيس شامل 155 مرد (6/75%) و 50 زن (4/24%) با ميانگين سني 41/15± 42/65 و گروه كنترل شامل 139 مرد (9/48%) و 145 زن(51.1%) با ميانگين سني 71/15± 45/57 بود. مطالعه ما نشان داد گروه كيس پيش¬بيني¬كننده مستقل شدت بيماري (018/0=p) و پيامد مرگ (007/0=p) مي¬باشد ولي پيش¬بيني¬كننده مستقل پيامدهاي طول مدت بستري، نياز به انتوباسيون، نياز به بستري درICU نمي¬باشد. ميانگين لنفوسيت خون (002/0=p) و ميزان هيپوكسي (001/0=p)، در گروه كيس بيشتر از گروه كنترل بوده كه به لحاظ آماري معنادار بود. ميانگين CRP در گروه كيس بيشتر از گروه كنترل بوده ولي به لحاظ آماري معنادار نبود (057/0=p). نتيجه گيري: مصرف سيگار ويا اپيوم ريسك فاكتوري براي شدت بيماري و پيامد مرگ مي¬باشد. مصرف سيگارويا اپيوم فاكتور پيش¬گويي¬كننده مستقل براي پيامدهاي بستري در ICU، نياز به انتوباسيون و طول مدت بستري نمي¬باشد. ميزان لنفوپني در افراد مصرف¬كننده مواد (سيگار ويا اپيوم) نسبت به ساير بيماران كوويد-19 بيشتر مي¬باشد. ميزان CRP در افراد مصرف¬كننده مواد (سيگار ويا اپيوم) در مقايسه با ساير بيماران مبتلا به كوويد-19 تفاوتي ندارد. كليدواژه: كرونا ويروس- 2019، كوويد-19، سوءمصرف مواد، مصرف سيگار، اپيوم

209013

علوم پزشكي گيلان