بررسي شيوع و عوامل خطر احتمالي ترمبوز سياهرگي عمقي در بيماران مبتلا به كوويد -19 بستري در بيمارستان رازي رشت از بهمن 1398 تا مرداد 1399

دانشگاه علوم پزشكي گيلان

مقدمه: عامل يكي از مهم ترين بيماري هايي كه بشردر طول زندگي خود تا كنون در وسعت جهاني بصورت يك پاندمي براي اولين بار تجربه نموده است ويروس كرونا جديد يا كوويد-19 نام گرفته است. ويروس كوويد-19حالت التهابي را القا مي كند و باعث افزايش فاكتورهاي التهابي شده و اين التهاب سيستميك باعث آسيب به ارگان هاي متعدد وبافت اندوتليال گشته و خطر بروز DVT را بالا مي برد. نتايج تعداد محدودي از مطالعات منتشر شده حاكي از شيوع DVT در بيماران كوويد-19 بوده است، ولي همچنان نياز به انجام مطالعات بيشتري جهت بررسي بيشتر عوامل خطر احتمالي بروز DVT در بيماران مبتلا به كوويد-19 مي باشد. لذا ما در اين مطالعه بر آن شديم تا به بررسي شيوع و عوامل خطر احتمالي بروزDVT در بيماران مبتلا به كوويد-19 بپردازيم. مواد و روشها: مطالعه حاضر به روش تحليلي- مقطعي بود. بعد از كسب مجوز از كميته اخلاق در پژوهش دانشگاه، نمونه گيري به روش تصادفي ساده از پرونده بيماران مبتلا به كوويد-19 بستري در بيمارستان رازي رشت در بازه زماني بهمن 98 تا پايان مرداد 99 انجام شد. براي تمامي بيماران به محض ورود به مطالعه چك ليست اطلاعات دموگرافيك (سن، جنسيت، بيماري زمينه اي و... ) و باليني (علايم حياتي و نشانه ها ،...) پر شد. بيماران به دو گروه مبتلايان به كوويد-19 با DVT و مبتلايان به كوويد-19 بدون DVT تقسيم شدند، در انتها با استفاده از تست هاي آماري بيماران دو گروه از نظر سن، جنسيت، بيماري هاي زمينه اي، علايم باليني، طول بستري، نياز به ونتيلاسيون مكانيكي، مراقبت هاي ويژه، دريافت يا عدم دريافت پروفيلاكسي آنتي كواگولان، مرگ و مير و همچنين يافته هاي پاراكلينيكي همچون شواهد راديولوژي، آزمايشات خوني و ماركرهاي التهابي، توسط نرم افزار آماري SPSS نسخه 24 مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند. يافتهها: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه بين ابتلا به DVT در بيماران كوويد-19 با شاخص توده بدني، نارسايي كليوي، بيماري تنفسي، بيماري روماتيسمي، سابقه قبلي ترمبوز سياهرگي عمقي، تعداد تنفس بالا در دقيقه، ادم اندام تحتاني، تعداد روز بستري بيشتر در بيمارستان، بستري در ICU، اينتوباسيون، LDH بدو بستري بالا و مرگ ومير بيشتر ارتباط معني دار ديده شد. در خصوص شاخص توده بدني به صورت تك متغيير، در محدوده 5/18 تا 9/24 ترمبوز سياهرگي عمقي بيشتر از محدوده بالاي 9/24 مشاهده شد. بعد از مدل سازي رگرسيون لجستيك و تعديل اثر متغيرهاي مداخله گر، مشاهده شد كه شاخص توده بدني بالاتر از 9/24، نارسايي كليوي، ادم اندام تحتاني و اينتوباسيون پيشگويي كننده مستقل بروز خطر احتمالي ترمبوز سياهرگي عمقي در بيماران است. نتيجهگيري: توصيه مي شود در مطالعات بعدي براي بررسي دقيق تر ساير پارامترها حجم نمونه ها افزايش يابد. مطالعات به صورت مولتي سنترال و در چند مركز انجام گيرد. سونوگرافي كالر داپلر وريدي در تمام بيماران بستري و يا حداقل در بيماران با ريسك بالا انجام گيرد. همچنين مجددا مطالعه اي در شرايط جديد كه همه بيماران پروفيلاكسي آنتي كوآگولان دريافت مي كنند، انجام گيرد. بررسي بروز DVT در شرايطي كه آنتي كوآگولان با دوز درماني در بيماران كوويد-19 با ريسك بالا تجويز شده نيز توصيه مي شود. كليدواژه: كوويد-19، ترمبوز وريدي

209283

علوم پزشكي و خدمات درماني گيلان