مقايسه يافته هاي سونوگرافي 12 نقطه اي ريوي با نتايج سي تي اسكن در تشخيص درگيري ريوي در بيماران با علايم كروناويروس در بيمارستان هاي شهر سنندج در سال 1400

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: در ابتداي هر پيك بيماري كويد 19، كاركنان اورژانس به عنوان خط مقدم، هجوم زيادي از بيماران را تجربه مي كنند. در نتيجه، خطر عفونت، هم براي پرسنل بهداشتي و هم براي ساير بيماران، افزايش مي يابد، لذا ترياژ مناسب و زود هنگام بيماران مي تواند در كاهش انتقال بيماري بسيار موثر باشد. سي تي اسكن ريه رايج ترين تكنيك تصويربرداري بوده كه تا كنون جهت تشخيص بيماري استفاده شده است، اما با محدوديت هاي متعددي از جمله برخورداري از اشعه يونيزان، گران قيمت بودن و افزايش ريسك انتقال آلودگي همراه است، لذا در اين مطالعه بر آن شديم دقت تشخيصي سونوگرافي ريه را در مقايسه با سي تي اسكن بسنجيم تا بتوانيم از اين روش در تشخيص و ترياژ بيماران مشكوك به كويد 19 استفاده نماييم. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه، 100 بيماران مراجعه كننده به بيمارستان هاي كوثر و توحيد سنندج كه علايم باليني مشكوك به كويد 19 را داشته و پزشك اورژانس بر اساس پروتكل هاي تشخيصي و درماني تاييد شده كشوري جهت تشخيص درگيري ريوي بيماران و ميزان آن، درخواست انجام سي تي اسكن ريوي داده بود، به روش سرشماري و پس از دريافت رضايت آگاهانه وارد مطالعه شدند. تمامي بيماران پس از ثبت علايم حياتي، تحت سونوگرافي 12 نقطه ي ريوي قرار گرفتند. در نهايت ميزان حساسيت، ويژگي، ارزش اخباري مثبت و منفي اين روش مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج: بر اساس نتايج به دست آمده در ميان 100 بيمار مورد مطالعه، 60 نفر مرد و 40 نفر زن بودند و متوسط سن افراد 98/42 سال بود. ميزان حساسيت، ويژگي، ارزش اخباري مثبت و منفي سونوگرافي ريه به ترتيب 5/97% ، 4/86%، 3/83% و 98% بود. نتيجه‌گيري: با توجه به بالا بودن ميزان حساسيت و ويژگي سونوگرافي ريه در ارزيابي درگيري ريوي بيماران مبتلا به كويد 19، ميتوان از اين روش به عنوان ابزاري كارآمد جهت ترياژ و تشخيص افراد مشكوك و پيگيري بيماران استفاده كرد. كلمات كليدي: سونوگرافي ريه، سي تي اسكن، كويد 19، درگيري ريوي

209373

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

عبدالقادر پاك نيت