بررسي تجويز پنتوپرازول داخل وريدي در بيماران بستري مركز آموزشي درماني و تحقيقاتي قلب دكتر حشمت رشت،1399

رشت

مقدمه: مهار‌كننده‌هاي پمپ پروتون اصلي‌ترين درمان براي پيشگيري از زخم گوارشي ناشي از استرس به شمار مي‌روند. مصرف نامناسب اين داروها، به خصوص فرم تزريقي پنتوپرازول سبب افزايش هزينه‌هاي غير‌ضروري مي‌شود. هدف اين مطالعه بررسي مصرف منطقي پنتوپرازول تزريقي بر طبق دستورالعمل‌هاي موجود در مركز قلب آموزشي درماني- تحقيقاتي دكتر حشمت رشت است. مواد و روش‌ها: اين مطالعه به صورت توصيفي- مقطعي طي 6 ماه بر روي 244 بيماري كه به منظور پيشگيري از زخم گوارشي ناشي از استرس، پنتوپرازول تزريقي مي‌گرفتند، انجام شد. اطلاعات دموگرافيك، دوز پنتوپرازول و اطلاعات باليني مرتبط با زخم گوارشي ناشي از استرس بر اساس دستور العمل ASHP بررسي گرديد. نتايج: 5/72% بيماران مرد بودند. 5/70% بيماران انديكاسيون دريافت پنتوپرازول تزريقي را داشتند و در 41/74% اين موارد نياز به تجويز فرم تزريقي وجود داشت. تجويز نامناسب در جنسيت آقا، در بخش POST EPS و جراحي مردان و حدود سن 60 سال، بيشتر است. نتيجه‌گيري: اين مطالعه بيان مي‌كند كه تا حدودي تجويز‌هاي پنتوپرازول تزريقي در اين مركز، نامناسب است و كاربرد پنتوپرازول تزريقي در مواردي با توصيه‌هاي ذكر شده در دستور العمل‌ها در زمينه انديكاسيون و دوز همخواني ندارد.

209668

علوم پزشكي دانشگاه گيلان