عنوان
بررسي پيش گويي كننده هاي رفتارهاي ارتقا دهنده سلامت بر اساس مدل خودتنظيمي در بيماران مبتلا به سرطان پستان استان گيلان در سال1399
محل تحصيل
دانشكده بهداشت
چكيده
مقدمه: در بين انواع سرطان ها، سرطان پستان شايع ترين سرطان در زنان ايران و جهان است و يك سوم سرطان هاي زنان را به خود اختصاص مي دهد. عوارض و پيامدهاي ناشي از اين سرطان در زنان جوان تر در مقايسه با زنان مسن به مراتب بيشتر است. مطالعه حاضر با هدف تعيين پيش گويي كننده هاي رفتارهاي ارتقا دهنده سلامت بر اساس مدل خودتنظيمي در بيماران مبتلا به سرطان پستان استان گيلان در سال 1399 انجام شده است.
روش كار: بررسي حاضر يك مطالعه تحليلي مقطعي است و جمع آوري نمونه ها با روش نمونه گيري تصادفي ساده در دو گروه بيماران تحت درمان فعال و با درمان كامل شده، با حجم نمونه 260 نفر انجام گرديد. ابزار گردآوري داده ها در اين پژوهش پرسشنامه اي مشتمل بر پنج بخش مي باشد .بخش اول شامل مشخصات فردي اجتماعي، بخش دوم شامل بررسي وضعيت بيماري، بخش سوم شامل فاكتورهاي رواني اجتماعي مدل خودتنظيمي، بخش چهارم شامل رفتارهاي ارتقا دهنده سلامت و بخش پنجم شامل بررسي نگرش بيماران نسبت به وضعيت سلامتي خود مي باشدو داده ها در نرم افزار spssنسخه 19 تحليل شد.
يافته ها: اختلاف معني داري بين رژيم غذايي و ويتامين ها در بين دو گروه با درمان كامل شده و فعال در افراد مطالعه وجود نداشت با اين حال ميزان فعاليت فيزيكي در افراد با درمان كامل شده به طور معني داري بيشتر از افراد در گروه تحت درمان فعال بوده است . همچنين در مورد كاهش عود خطر سرطان با انجام ماموگرافي و آزمايشات باليني پستان نيز در اين مطالعه مورد بررسي قرار گرفت كه اختلاف معناداري در مورد كاهش عود سرطان با انجام ماموگرافي و آزمايشات باليني بين دو گروه مشاهده نگرديد. نتايج نشان داد كه بين وضعيت سلامتي و گروه هاي مورد مطالعه ارتباط معناداري وجود دارد. همچنين در گروه با درمان كامل شده فراواني وضعيت خوب و خيلي خوب به طور معناداري بيشتر از گروه درمان فعال بود. ارتباط معني داري بين ديسترس و خطر درك شده در دو گروه درماني وجود داشته است. با اين حال ارتباط معني داري بين اثر بخشي درك شده در دو گروه درماني مشاهده نگرديد. و همچنين همبستگي معني دار و مثبتي بين متغييرهاي رژيم غذايي، ويتامين ها، فعاليت فيزيكي با اثر بخشي درك شده وجود دارد و همبستگي معنادار منفي نيز بين خطر درك شده و ديسترس مشاهده شد. مطالعه حاضر نشان داد كه اثر بخشي درك شده مي تواند يك عامل پيشگويي كننده در رفتارهاي ارتقا دهنده سلامت در زنان مبتلا به سرطان پستان باشد. با اين حال ارتباط معني داري بين ديگر عوامل پيشگويي كننده از قبيل خطر درك شده و ديسترس در رفتار هاي ارتقا دهنده سلامت در زنان مبتلا به سرطان پستان در مطالعه حاضر مشاهده نگرديد
نتيجه گيري: رفتارهاي سلامتي ممكن است به افراد كمك كند تا درمان سرطان خود را به طور موثرتري مديريت كنند. افرادي كه در حال حاضر تحت درمان هستند ، تمايل به يك سبك زندگي سالم را دارند و مداخلات باليني مربوطه بايد اثر درماني را تحت تاثير قرار دهند.
كلمات كليدي: رفتارهاي ارتقا دهنده سلامت، مدل خودتنظيمي، سرطان پستان، درمان فعال، درمان كامل شده.
شماره ركورد
209809
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان