تبيين تجربه ي زيسته ي زنان مطلقه ي كودك همسر: يك مطالعه ي پديدار شناسي

عليرضا رشيدي،محسن حجت خواه

دانشگاه رازي

مشاوره گرايش خانواده

كارشناسي ارشد

1400/4

چكيده روند فزاينده نرخ طلاق و پيامدهاي آسيب زاي آن، مساله پر خطر اجتماعي به شمار مي آيد. گزارش هاي پژوهشي بسياري در اين مورد موجود است. ولي افزايش طلاق در دوران كودكي كه طي آن بر حسب عرف هنوز زنان به سن جواني دست نيافته اند و از قدرت تصميم گيري با منطق و عقل بي بهره اند هنوز در كودكي به سر مي برند و خيلي چيزها را به چشم خاله بازي هاي دوران بچگي خود مي پندارند، مساله اي نوين است كه درباره آن، هم با كمبود تحقيقات مواجهيم و هم به لحاظ ويژگي ديني آن كه بيشتر به جامعه ما اختصاص دارد، نظريه مرتبط با علل آن كه امكان آزمون فرضيه را فراهم نمايد موجود نمي باشد. از اين رو، پژوهش حاضر در صدد است تا با رويكردي بومي و عميق به دريافت فرضيه از تجربه زيسته زنان متقاضي طلاق در دوران كودكي دست يابد. رويكرد روشي برگرفته از الگوي روشي نظريه باز كاوي (گراندد تئوري) است. جامعه مورد مطالعه مشتمل بر تعداد 30 نفر از زنان مطلقه در دوران كودكي در شهرستان همدان است كه از طريق اشباع نظري، حجم آن تعيين شده و مورد مصاحبه نيمه استاندارد و عميق قرار گرفته اند. در مرحله ي اول پژوهش كه مطالعه اكتشافي است، از تكنيك هاي بررسي اسناد و تحليل محتواي كيفي پرونده ها براي دريافت علل طلاق دوران كودكي از ديد زوجه بهره برداري مي شود. يافته ها بيانگر آن است كه در تجربه زيسته نمونه مورد بررسي، به ترتيب اهميت سركوب هويت انساني زوجه- دوگانگي نظر و عمل زوج- ديدگاه خوشبينانه به طلاق- پيوند ضعيف در شبكه روابط اجتماعي- الگوي ازدواج سنتي بيشتر از نوع تركيبي آن-ساختار ازدواج ناهمسان همسري بيشتر از نوع همسان همسري-راهبرد فردي بيشتر از راهبرد جمعي- پيامد التيام بخش بيشتر از آسيب زا مي باشد.

209869

دانشكده علوم اجتماعي

دانشگاه رازی کرمانشاه

پريسا ياسمي نژاد

عليرضا رشيدي،محسن حجت خواه