عنوان
بررسي تاثير تيمار همزمان مهارگر آندوسيتوز گيرنده AMPAو آگونيست گيرنده NMDA بر يادگيري و حافظه موش¬هاي يائسه مبتلا به آلزايمر تك¬گير
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: بيماري آلزايمر شايع¬ترين اختلال تحليل برنده عصبي در زنان سالمند مي¬باشد و با اختلال در عملكرد شناختي مانند حافظه اپيزوديك، توجه و تمركز مشخص مي¬شود. براساس آمار ميزان ابتلا در زنان يائسه بيش از مردان مي¬باشد.
با توجه به اينكه عدم تعادل در سيستم گلوتامات يكي از دلايل اختلال شناختي مي¬باشد، هدف از اين مطالعه بررسي تاثير تيمار همزمان با دي-سرين(آگونيست گيرنده NMDA) و GluA23y(مهاركننده آندوسيتوز گيرنده AMPA) بر بهبود حافظه فضايي و احترازي تخريب شده در موش¬هاي صحرايي يائسه مبتلا به آلزايمر تك¬گير بود.
مواد و روش¬ها:
مطالعه حاضر از نوع تجربي بوده و بر روي 48 سر موش صحرايي ماده نژاد ويستار با وزن 220-200 گرم انجام گرفت. حيوانات به 6 گروه 8 تايي Sham, OVX+STZ+Saline, OVX+STZ+D-Serine, OVX+STZ+GluA23y, OVX+STZ+Donepezil, OVX+STZ+D-Serine+GluA23y
تقسيم شدند. ابتدا موش¬ها با كتامين و زايلازين بيهوش و اواركتومي شده و پس از يك دوره نقاهت 21 روزه، تحت جراحي استرئوتاكسي پس از بيهوشي عميق جهت كانول¬گذاري در بطن¬هاي جانبي قرار گرفتند. در روزهاي32و30 پس از جراحي، جهت القاي آلزايمر داروي استرپتوزوتوسين با دوزmg/kg 3 به روش داخل بطني تزريق ¬شد. پس از 14 روز از القاي آلزايمر تيمار مرتبط با هر گروه¬ به¬طور مزمن صورت گرفت و در نهايت اكتساب و فراخواني حافظه فضايي(با ماز آبي موريس) و حافظه احترازي(با جعبه شاتل باكس) در روزهاي 51-55 انجام شد. همچنين ميزان پروتئين CREB فسفريله درون هيپوكمپي به روش وسترن بلات سنجيده شد.
نتايج:
تزريق استرپتوزوتوسين در گروه مدل آلزايمر در مقايسه با گروه شم باعث افزايش مدت زمان رسيدن به سكوي پنهان، و كاهش مدت زمان سپري شده در منطقه هدف (P<0.001) همچنين باعث كاهش بازخواني حافظه احترازي غير فعال (P<0.001) و كاهش ميزان پروتئين فسفريله CREB (P<0.001) گرديد. تيمار همزمان با دي-سرين و GluA23y بطور قابل توجهي باعث بهبود اكتساب و فراخواني حافظه فضايي(P<0.001) ونيز احترازي غير فعال (P<0.001) توام با افزايش ميزان پروتئين CREB فسفريله(P<0.001) در موش¬هاي يائسه نسبت به گروه¬ مدل آلزايمري گرديد.
نتيجه گيري:
درمان همزمان با D-serine و GluA23y به طور همافزايي اختلال حافظه فضايي و احترازي غير فعال ناشي از STZ را در موش يائسه بهبود بخشيد. حداقل بخشي از اين بهبود حافظه ممكن است به افزايش پروتئين CREB فسفريله درون هيپوكمپ مربوط باشد.
كليد واژه¬ها: آلزايمر، گلوتامات، اواركتومي، استرپتوزوتوسين، P- CREB, AMPA, NMDA
شماره ركورد
209966
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان