بررسي ويژگي و پيامد درمان يورتروسكوپ در بيماران با سنگ هاي حالب در - بيمارستان هاي توحيد و كوثر سنندج در سال هاي 583ر

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: سنگ كليه يك بيماري شايع، دردناك و اغلب راجعه است كه هر سن، جنس و نژادي را تحت تاثير قرار مي‌دهد و بر اساس مطالعات مبتني بر جمعيت، شيوع آن در دهه‌هاي اخير رو به افزايش است. از جمله مشكلاتي كه سنگ‌هاي ادراري مي‌توانند ايجاد كنند درد شديد، هيدرونفروز، عفونت سيستم ادراري و درنهايت از دست رفتن عملكرد كليه است. فاكتورهاي فراواني در انتخاب پروسيجر درماني مناسب براي سنگ‌هاي ادراري دخيل‌اند، كه از مهم‌ترين آن‌ها مي‌توان به محل، تركيب و اندازه‌ي سنگ، مهارت جراح، ويژگي‌هاي مربوط به بيمار و در دسترس بودن ابزار اشاره كرد. با وجود اينكه TUL يك روش درماني كمتر تهاجمي و موثر در سنگ‌هاي حالب است، با عوارض بالقوه‌اي در حين و پس از عمل جراحي همراه مي‌باشد. اگرچه ماهيت عوارض TUL كاملا شناخته شده است اما فاكتورهاي پيش‌بيني كننده‌ي عوارض، شكست و موفقيت آن هنوز جاي سوال داشته و تحقيقات و روشنگري بيشتري را مي‌طلبد. در اين راستا بر آن شديم تا در اين مطالعه به بررسي ويژگي و پيامد درمان يورتروسكوپ در بيماران با سنگ هاي حالب در بيمارستان توحيد و كوثر سنندج در سال هاي 97-1385 بپردازيم. .مواد و روش¬ها: اين مطالعه از نوع مقطعي توصيفي‌- ‌تحليلي بوده كه در آن اطلاعات باليني و دموگرافيك كليه‌ي بيماراني كه در فواصل سالهاي 85 تا 97 با سنگ حالب به بيمارستان هاي توحيد و كوثر شهرستان سنندج مراجعه كرده بودند، جمع اوري گرديد و پس از اعمال معيارهاي خروج، ساير بيماران با توجه به محل سنگ، درجه‌ي انسداد، تعداد سنگ، و نتيجه‌ي كشت ادرار قبل از عمل جراحي،گروه‌بندي شده و سپس در هر كدام از اين گروه‌‌ها از نظر ميزان شكست و موفقيت يورتروسكوپي مقايسه شدند. يافته¬ها: از ميان 280 نمونه موردمطالعه تعداد 84 نفر زن (30%) وتعداد 196 نفر (70%) مرد بودند و ميانگين سني ‌آن‌ها 2/4 ±4/37 گزارش شد. تعداد 266 مورد (7/80%) از كل يورتروسكوپي هاي انجام شده موفق آميز و تعداد 54 مورد (3/19%) ناموفق بود. تعداد 37 مورد (2/13%) از بيماران پس از جراحي دچار تب شدند. Migration سنگ درحين جراحي در24 مورد (5/8%) از بيماران گزارش شد و دسترسي به سنگ و عبور يورتروسكوپ در 31 مورد (11%) از بيماران با مشكل روبه‌رو بود. پرفوريشن حالب در تعداد 6 بيمار (6/2%) گزارش گرديد و 74 مورد (8/26%) از بيماران نياز به استنت گذاري داشتند. كندگي حالب در حين عمل جراحي، نياز به انتقال خون و افت هموگلوبين در هيچكدام از بيماران گزارش نگرديد. يورتروسكوپي در 14 مورد (50%) از بيماران با سنگ حالب فوقاني، 23 مورد (74%) از بيماران با سنگ حالب مياني و 226 مورد (5/85%) از بيماران با سنگ حالب تحتاني، موفقيت آميز بود. ميزان موفقيت يورتروسكوپي در موارد انسداد خفيف، متوسط و شديد به ترتيب 5/97%، 46% و 5/12% گزارش شد (001/0=P-value). ميزان موفقيت در صورت وجود يك و دو عدد سنگ در حالب به ترتيب 86% و 14% گزارش گرديد (001/0=P-value). ميانگين اندازه‌ي سنگ در يورتروسكوپي‌هاي موفق 9/1±8/10 ميلي‌متر و در موارد عدم موفقيت 1/2±2/13 ميلي‌متر بود. يورتروسكوپي‌ در 29 مورد (69%) از بيماراني كه قبل از عمل جراحي كشت مثبت داشته‌اند موفق و در 13 مورد (31%) ناموفق گزارش شد. اين مقادير در موارد داشتن كشت منفي ادرار به ترتيب 197 مورد (7/82%) و 41 مورد (3/17%) بود. نتيجه‌گيري: يورتروسكوپي با توجه به درصد پاكسازي سنگ قابل قبول و نيز عوارض ماژور پايين، يك درمان كارامد براي سنگ‌هاي حالب، به خصوص در حالب تحتاني و مياني و سنگ‌هاي زير 2 سانتي‌متر، مي‌باشد. اندازه سنگ، تعداد سنگ، محل سنگ و درجه‌ي هيدرونفروز از فاكتورهاي مهم پيش بيني كننده‌ي موفقيت يورتروسكوپي هستند. كليدواژه¬ها: سنگ‌هاي حالب؛ يورتروسكوپي؛ عوارض؛ ميزان پاكسازي سنگ؛ محل سنگ

210441

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

حشمت الله صوفي مجيدپور