عنوان
بررسي اثر محافظتي محيط كشت رويي سلول هاي بنيادي انساني پالپ دندان بر سميت عصبي ناشي از آكريل آميد در شرايط برون تن
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: درحال حاضر، درمان مؤثري براي سميت هاي عصبي وجود ندارد، اما محيط رويي سلول هاي بنيادي مي تواند در بهبود سميت هاي عصبي كمك كننده باشد. از اين رو، هدف از اين مطالعه بررسي اثر محافظتي محيط رويي سلول هاي بنيادي پالپ دندان (DPSC ها) بر سميت عصبي ناشي از آكريل آميد بر روي رده سلولي نوروبلاستوماي انساني (رده سلولي SH-SY5Y) در كشت همزمان مي باشد.
روش كار: ابتدا، به منظور بهينه سازي مدت زمان كشت همزمان رده سلولي SH-SY5Y با DPSC ها، رده سلولي SH-SY5Y به پنج گروه تقسيم شد: گروهي كه تنها با آكريل آميد تيمار شد و گروه هايي كه ابتدا با محيط رويي 24، 48، 72 و 96 ساعته DPSC ها و سپس با آكريل آميد تيمار شدند. گروه ها به مدت 48 و 96 ساعت با محيط هاي رويي جمع آوري شده از DPSC ها تيمار شدند. پس از گذشت مدت زمان تيمار، رده سلولي SH-SY5Y در كليه گروه ها با محلول آكريل آميد (با غلظت IC50) به مدت 24 ساعت تيمار شد. نهايتاً، بمنظور بررسي ميزان زنده بودن رده سلولي SH-SY5Y در هر يك از گروه ها، سنجش MTT صورت گرفت. با توجه به نتايج اين بخش در مرحله بعدي، رده سلولي SH-SY5Y به شش گروه تقسيم شد: گروه فاقد تيمار (كنترل)، گروهي كه تنها با آكريل آميد تيمار شد، گروه هايي كه ابتدا همزمان با 7500 و 15000عدد DPSC كشت داده شدند ولي تيماري دريافت نكردند، گروه هايي كه ابتدا همزمان با 7500 و 15000عدد DPSC كشت داده و سپس با آكريل آميد تيمار شدند. به اين منظور، رده سلولي SH-SY5Y در گروه هاي مربوطه بطور همزمان با DPSC ها در پليت هاي كشت دوطبقه 24 خانه اي، كشت داده شدند و 48 ساعت پس از كشت همزمان، گروه هاي سلولي مربوطه با محلول آكريل آميد (با غلظت IC40) تيمار و سپس تمامي گروه ها به مدت 24 ساعت انكوبه شدند. بمنظور بررسي ميزان زنده بودن رده سلولي SH-SY5Y در هر يك از گروه ها و مقايسه آن با گروه كنترل، سنجش MTT صورت گرفت.
نتايج: طبق نتايج حاصل از روش اول، ميزان زنده بودن رده سلولي SH-SY5Y، در هيچ يك از گروه هاي تيمار شده با محيط هاي رويي، نسبت به گروهي كه تنها با آكريل آميد تيمار شد، تفاوت معناداري نداشت. در روش دوم، ميزان زنده بودن رده سلولي SH-SY5Y در كليه گروه هاي تحت كشت همزمان با DPSC ها، نسبت به گروه كنترل، كاهش معنا داري پيدا كرد. اما هيچ يك از گروه هاي تحت كشت همزمان با DPSC ها و تيمار شده با آكريل آميد، نسبت به گروهي كه تنها با آكريل آميد تيمار شد، تفاوت معناداري نداشتند.
بحث و نتيجه گيري: طبق نتايج حاصل از اين مطالعه، محيط رويي DPSC ها، نه تنها از سميت عصبي ناشي از آكريل آميد جلوگيري نكرد، بلكه به نظر مي رسد علاوه بر قابليت تحريك رشد سلولي (بر رده سلولي نرمال يا سرطاني) ثابت شده بر اساس نتايج پژوهش هاي پيشين، قابليت مهار رشد رده سلولي سرطاني را نيز داشته باشد.
شماره ركورد
210679
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان