برخي روش هاي هندسي براي هندسه دندان

كارشناسي ارشد

تجزيه و تحليل شكل موضوع مهمي در جهت تفسير اطلاعات مفيد از بقاياي انساني است، به ويژه دندان ها كه ساختاري ثابت دارند. بنابراين براي تجزيه و تحليل شكل توسعه داده شده است. روش هاي مورفومتري سنتي مبتني بر برجستگي از درجات محدود آزادي برخوردار هستند و دقت رده بندي پاييني دارند يعني قادر به توصيف تغيير شكل دندان نيستند. در حالي كه نگاشت هاي تايشمولر تطبيق دهنده ي برجستگي دقت رده بندي رضايت بخشي دارند و براي برقراري يك تناظر يك به يك بين رويه هاي دندان با برجستگي هاي مفروض استفاده مي شوند. در واقع با يك ديدگاه عملي با دو رويه ي تشريحي مفروض ، با برجستگي هاي مشخص كه بر اساس نگاشت تايشمولر تطبيق دهنده ي برجستگي، بين رويه ي اكلوزال دندان بررسي شده و يك روش تجزيه و تحليل شكل از نظر آماري شبه همديس كه بر مبناي نگاشت تايشمولر براي ايجاد يك رده بندي شكل دندان بيان شده است. آزمايشات روي يك مجموعه از دندان هاي آسياب دوم فك بالا انجام شده تا تغيير شكل دندان را ميان دو ويژگي جنسيت و تيار افراد را آناليز كنند و در آزمايش ها نشان مي دهد كه ناهمساني هاي شكل براي يك دقت رده بندي در شاخص شكل (تفاضل خميدگي ميانگين، تفاضل خميدگي گاوسي و فاصله تايشمولر) لازم اند. در واقع هر سه عبارت براي رده بندي بر اساس تبار افراد مهم هستند و ناهمساني هاي شكل دندان ها در بين جنسيت ها توسط دگرديسي همديس است نه تفاضل خميدگي، در حالي كه ناهمساني هاي شكل در بين دندان هاي از تبار هاي مختلف بر پايه ي هندسه موضعي و تفاضل خميدگي توصيف شده است.

210745

دانشگاه علم و صنعت ايران

مهدي نجفي خواه

رياضي- رياضي محض ـ هندسه (توپولوژي)

اكبر دهقان نژاد