• عنوان

    بررسي عوامل موفقيت مدل‌سازي اطلاعات ساخت در فاز طراحي پروژه‌هاي عمراني

  • نويسنده اصلي

    پدرام موسوي

  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    مدلسازي اطلاعات ساخت فرايندي براي تركيب اطلاعات و فناوري براي ايجاد يك نمايش ديجيتال از پروژه است كه داده‌هاي منابع بسياري را ادغام مي‌كند و به‌ موازات پيشرفت واقعي پروژه در جدول زماني خود، تمام اطلاعات پروژه، اطلاعات ساخت با استفاده از قابليت مدل‌سازي پارامتريك در مرحله طراحي با ايجاد سيستم كنترل يكپارچه تغييرات،‌ سبب مي‌گردد تا تغيير در يك بخش مدل، در ساير بخش‌هاي پروژه مورد ملاحظه قرار گرفته و احتمال وقوع تغيير در فاز اجرا كاهش داده شود. استفاده از ابزارهاي مدل‌سازي اطلاعات ساخت در زمان طراحي به‌منظور بررسي دقيق‌تر گزينه‌ها و شاخص‌هاي عملكردي، با توجه به اينكه در مراحل ابتدايي كار انجام مي‌گيرد در بهينه‌سازي طرح و كاهش هزينه‌ها بسيار ارزشمند است. در مطالعات صورت گرفته نشان داده شده كه فاز طراحي اهميت بالايي در موفقيت كلي پروژه داشته و موفقيت سيستم مدل‌سازي اطلاعات ساختمان از جمله مشخصات طراحي، ساخت و ساز و اطلاعات عملياتي را شامل مي‌شود. فناوري مدل‌سازي در فاز طراحي سبب مي‌شود تا در طول دوره ساخت و حتي پس از ساخت نيز پروژه كارايي ساخت‌پذيري و صرفه اقتصادي خود را حفظ كند. ازاين‌رو در پژوهش حاضر به بررسي عوامل تأثيرگذار بر موفقيت سيستم مدل‌سازي اطلاعات ساختمان در فاز طراحي پروژه‌هاي عمراني پرداخته شده است، هدف از اين تحقيق بررسي استفاده از مدل‌سازي اطلاعات ساخت در فازي طراحي پروژه و تأثير آن بر معيار‌هاي كلي موفقيت پروژه در فاز طراحي مي‌باشد. با بررسي ادبيات و پيشينه پژوهش و تمركز بر نتايج ديگر محققين تعداد 24 مورد از مهم‌ترين و پر تكرارترين عوامل تأثيرگذار بر موفقيت سيستم مدل‌سازي اطلاعات ساختمان در فاز طراحي پروژه شناسايي و استخراج شده است. سپس رتبه‌بندي عوامل موفقيت مدل‌سازي اطلاعات در فاز طراحي از تركيب روش تحليل سلسله مراتبي، آنتروپي و تاپسيس انجام شد. مدل تعريف شده به دليل تركيب هر دو روش ذهني و عيني در محاسبه وزن از جهت‌گيري شخصي در وزن‌دهي‌ها اجتناب شده و خروجي مطمئن‌تر حاصل گرديد. مهم‌ترين عوامل موفقيت مدل‌سازي اطلاعات ساخت در فاز طراحي با توجه به تأثير آن در موفقيت كلي پروژه به ترتيب عوامل ارتقا سريع و مؤثر هماهنگي در مورد تغييرات طراحي و ارتقا مشاركت تيم‌هاي مختلف در كاركرد با مدل از اوايل پروژه، مي‌باشند. نتايج اين تحقيق به روش مقايسه مدل با روش ويكور اعتبارسنجي شده‌اند.
  • شماره ركورد
    210765
  • دانشگاه
    دانشگاه علم و صنعت ايران
  • رشته تحصيلي
    مهندسي عمران- مديريت ساخت
  • استاد راهنما
    مصطفي خانزادي