بهينه سازي سيستم‌هاي مركزگراي گهواره‌اي مهاربندي دوگانه در ارتفاع

كارشناسي ارشد

سيستمهاي مرسوم مورد استفاده در سازهها، پس از زلزله، تغييرشكلهاي پسماند بسيار زيادي را تحمل ميكنند. اين عملكرد باعث غيرقابل استفاده شدن اين سازهها و يا نياز به تعمير با هزينه بسيار زياد پس از زمين لرزه مي شود. از اين رو در مناطقي با احتمال لرزه خيزي بالا، نياز به سازههايي است كه پس از زلزله بتوانند به عملكرد مورد انتظار خود ادامه داده و درصورت آسيب ديدن، با هزينه پايين و در كمترين زمان بتوان سازه را به حالت مطلوب بازگرداند. در سالهاي اخير، سازههاي مركزگرا براي تأمين اين هدف توسعه پيدا كردهاند. با اين وجود، استفاده از سيستم مزبور در برخي از سازهها، از نظر اقتصادي مقرون به صرفه نيست. از اين رو، سازه هاي مركزگراي دوگانه پيشنهاد شدهاند تا هم از قابليت مركزگرايي استفاده شده و همچنين از لحاظ اقتصادي نيز ساخت اين سازهها توجيه پذير باشد. طبعاً براي حصول يك طرح بهينه، نيازمند استفاده از الگوريتمهاي بهينهيابي هستيم. در اين پاياننامه براي طراحي و مدلسازي از نرم افزارهاي OpenSees ، SAP و همچنين Etabs استفاده شده است. براي پيادهسازي الگوريتم بهينهيابي از نرم افزار MATLAB بهره برده شده است. در راستاي اهداف پيشگفته شده، سازههاي 4 و 6 طبقه با پيكربنديهاي مختلف مدلسازي شده و وزن سازههاي كمانش تاب با سازه هاي مركزگرا و دوگانه در حالتهاي عادي و بهينه سازي شده با دو الگوريتم بهينهيابي ژنتيك و PSO مورد مقايسه قرار گرفت. نتايج نشان داد كه عملكرد الگوريتم بهينهيابي PSO در اكثر سازهها بهتر از الگوريتم ژنتيك است. همچنين وزن سازههاي مركزگرا و دوگانه نسبت به وزن سازههاي كمانش تاب معادل سازي شده بيشتر است كه ميتواند با توجه به عملكرد سازهها حين زمين لرزه توجيه پذير باشد.

210806

دانشگاه علم و صنعت ايران

جناب آقاي دكتر بروجرديان

عمران-سازه

جناب آقاي دكتر بروجرديان