تحليل بقا بيماران سوختگي تحت تهويه مكانيكي بستري در بخش مراقبت هاي ويژه ي سوختگي مركز آموزشي درماني ولايت سال 1390-1400

رشت

چكيده مقدمه: سوختگي نوعي آسيب بافتي ناشي از جريان پاتولوژيك انرژي است كه باعث تخريب سلولي و تغيير شكل غيرقابل برگشت پروتئين‌ها مي‌شود». عوامل ايجاد كننده‌ي سوختگي، اجسام داغ، گازها و هواي داغ، اصطكاك، رعد و برق و همچنين سوختگي يا خوردگي شيميايي داخلي و خارجي مي‌باشند .هدف از اين مطالعه گردآوري داده¬هاي اپيدميولوژيك در ارتباط با بيمارهاي سوختگي، موجب دست يافتن به داده¬هاي با اهميتي در راستاي طراحي نقشه¬راه¬هاي مطلوب براي كم كردن شيوع آسيب¬ها و انتخاب شيوه¬هاي مناسب مديريت درمان مي گردد. هدف از انجام اين مطالعه تحليل بقاء بيماران سوختگي تحت تهويه مكانيكي بستري در بخش مراقبت هاي ويژه ي سوختگي مركز آموزشي درماني ولايت سال 1390-1400 بوده است. مواد و روش ها: اين پژوهش به روش مقطعي- تحليلي انجام شده است. جامعه آماري تمام بيماران سوختگي بستري در بخش مراقبت ويژه سوختگي مركز آموزشي درماني ولايت، از ابتداي سال 1390 تا پايان شهريور سال 1400 بود. در بخش آمار استنباطي، نرمال بودن داده¬هاي حاصل از برخي متغيرهاي تحقيق توسط آزمون¬هاي كولموگروف-اسميرنوف و شاپيرو-ويلك و جهت ارتباط بين گروه¬هاي بازمانده و غير بازمانده و متغيرهاي دموگرافيك و همچنين عوامل باليني، از كاي دو با آزمون دقيق فيشر استفاده شد. در اين مطالعه منحني بقاي كاپلاين ماير با استفاده از log-rank براي مقايسه اثرات متغيرهاي مورد نظر بر مرگ و مير جهت تحليل زمان مشخص شده تا مرگ بيماران انجام شد. همچنين ميزان بقا بيماران نيز با استفاده از life- tables بدست آمد. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 24 استفاده شده است. يافته ها: در اين مطالعه ميانگين سني گروه زنده مانده 03/19 ± 21/30 و در گروه فوت شده 30/19 ± 54/42 سال بود. در گروه زنده مانده 30 نفر مرد (9/78 درصد) و درگروه فوت شده 155 نفر مرد (9/64 درصد) و مابقي زن بودند. طبق نتايج اين مطالعه بين فاكتور هاي سن، بيماري زمينه¬اي، ميانگين طول مدت بستري، طول مدت بستري در ICU، سپسيس، ARDS ، AKI با ميزان مرگ و مير بيماران ارتباط معني دار وجود دارد(05/0>P) . بين جنسيت، درصد سوختگي، درجه سوختگي، مكانيسم سوختگي، آسيب استنشاقي، عفونت زخم بستري و VAP با مرگ و مير بيماران ارتباط معناداري وجود ندارد. براساس نتايج بدست آمده مشخص شد كه بين احتمال بقا دو گروه مذكور ارتباط معناداري وجود داشت، بطوريكه احتمال بقا در بيماراني كه تحت تهويه مكانيكي قرار نگرفتند بالاتر بود (028/0=P). نتيجه گيري: با توجه به پژوهش انجام شده قرار گرفتن تحت ونتيلاسيون، سن، بيماري زمينه اي، طول مدت بستري، طول مدت بستري در ICU ، AKI ،ARDS و سپسيس از عوامل مرتبط با افزايش خطر مرگ در بيماران مي شود. واژه هاي كليدي: سوختگي، تهويه ي مكانيكي، بقاء، پيش آگهي

212082

علوم پزشكي گيلان