بررسي اثر حافظتي عصاره ي متانولي گياه مريم گلي خاردار (Salvia spinosa L.) روي نوروپاتي ديابتي القا‌شده توسط استرپتوزتوسين در موش هاي سوري

رشت

مقدمه: ديابت يكي از رايج‌ترين مشكلات در سيستم غدد درون‌ريز است و نوروپاتي ديابتي يكي از عوارض ميكرووسكولار در ديابت مزمن است. استرس اكسيداتيو نقش مهمي در ايجاد نوروپاتي ديابتي دارد. هدف اين پژوهش بررسي اثر حفاظتي عصاره متانولي گياه مريم‌گلي خاردار (.Salvia spinosa L) بر نوروپاتي ديابتي القا شده توسط استرپتوزوتوسين در موش‌هاي سوري بود. روش كار: عصاره ي متانولي Salvia spinosa L با استفاده از بخش‌هاي هوايي گياه با روش پركولاسيون آماده شد. 30 موش به صورت تصادفي به 5 گروه تقسيم شدند. القاي ديابت با تزريق محلول استرپتوزوتوسين انجام شد (40mg/kg). موش هاي با ميزان گلوكوز خون بيشتر mg/dl 200 بعد از يك هفته براي درمان‌هاي آينده در نظر گرفته شدند. موش‌هاي ديابتي، به صورت روزانه، با دوز‌هاي mg/kg 50، 100 و 200 از عصاره ي گياه Salvia spinosa L براي 4 هفته درمان شدند و نوروپاتي ديابتي با تست‌هاي Tail Flick و Hot Plate پيگيري شد. سپس، مغز موش‌ها براي اندازه‌گيري ميزان نشانگرهاي استرس اكسيداتيو ( ظرفيت گلوتاتيون و پراكسيداسيون ليپيدي) آزمايش شد. يافته‌ها: نوروپاتي، در ابتدا، به صورت هايپرآلژزيا (روز 14) و نهايتا به صورت هايپوآلژزيا (روز 35) در موش‌هاي ديابتي نشان داده شد كه درمان با S. spinosa باعث بهبود آن‌ها شد. هم‌چنين گروه درمان ‌شده با عصاره، افزايش معناداري (P<0.001) در ميزان گلوتاتيون و كاهش معناداري (P<0.001) در ميزان پراكسيداسيون ليپيدي در مقايسه با گروه ديابتي نشان داد. بحث و نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه عصاره ي Salvia spinosa L توانست آسيب اكسيداتيو ناشي از نوروپاتي را بهبود بخشد. در نتيجه، به دنبال پژوهش‌هاي بيشتر در اين زمينه، اين عصاره احتمالا مي‌تواند به عنوان يك مكمل مفيد براي كاهش عوارض ديابتي هم چون نوروپاتي، در كنار دارو‌هاي ضد ديابت توصيه شود.

212509

علوم پزشكي گيلان