مهندسي حالت‌هاي برهم‌نهيده ماكروسكوپي با استفاده از ميانبرها به بي‌دررويي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

فيزيك

كارشناسي ارشد

يكي از پرسش‌هاي اساسي فيزيك جديد اين است كه با بزرگ شدن اندازه چگونه از دنيايي كه مكانيك كوانتومي آن را توصيف مي‌كند به دنيايي مي‌رسيم كه قوانين حاكم بر آن قوانين فيزيك كلاسيك‌اند. تاكنون جواب‌هاي متعددي براي پاسخ به اين سوال پيشنهاد شده‌است كه همه آنها كم و بيش به واهمدوسي برمي‌گردند. در اين بين افرادي نيز سعي داشته و دارند كه گذار كوانتوم به كلاسيك در سامانه‌هاي درشت‌مقياس را به كمك مدل‌هايي به‌نام مدل‌هاي رمبشي و يا مدل‌هاي تقليل خودبه‌خودي توجيه كنند كه براي بررسي درستي اين مدل‌ها نياز به آماده‌سازي اجسامي درشت‌مقياس با رفتارهاي كوانتومي داريم. اين حالت‌ها نه تنها در مطالعات بنيادين فيزيك كاربرد دارند، بلكه مي‌توان از آنها براي حسگري و محاسبات كوانتومي نيز استفاده كرد. طرح‌ها و پيشنهادات زيادي نيز در اين زمينه داده‌شده‌اند، از توليد حالت‌هاي برهم‌نهيده درشت‌مقياس به كمك آنسامل‌هاي اتمي گرفته تا توليد حالت‌هاي برهم‌نهيده درشت‌مقياس اسپيني به كمك چگاليده‌هاي بوز-انيشتين. در اين اينجا قصد داريم از يك چيدمان اپتومكانيكي پيشنهاد شده كه مبتني بر مدارهاي ابررساناست براي توليد حالت‌ غيركلاسيكي گربه استفاده كنيم و طي يك فرآيند بي‌دررو و همچنين به‌كمك يكي از روش‌هاي ميانبرها به بي‌دررويي، جسمي درشت‌مقياس را در حالت برهم‌نهيده‌اي از دو حالت فضايي جدا از هم آماده‌سازي كنيم؛ در اصل به‌كمك شبيه‌سازي‌هاي عددي نشان داده‌ايم با بكارگيري الگوريتم كوانتمي بدون‌گذار، پويايي غشائي درشت‌مقياس از جنس گرافين را مي‌توان طوري مهار كرد كه پس از مدت زمان كوتاهي غشاء در حالت برهم‌نهيدهء خميدگي به چپ و راست قرار گيرد؛ حالتي كه نسبت به حالت بدست‌آمده از يك فرآيند كندِ بي‌دررو مدت زمان كمتري دستخوش واهمدوسي قرارگرفته و درنتيجه هماندهي بالاتري دارد و ما را در يافتن پاسخ پرسش‌هاي باز فيزيك كوانتوم و گسترش فناوري‌هاي كوانتومي ياري مي‌كند.

214752

ماده چگال

فيزيك

دانشگاه صنعتي اصفهان

فرهاد شهبازي

فرهاد فضيله، مهدي صامتي

مهدي عبدي