ارزيابي مفهوم حرفه اي گري در دندانپزشكي از نظر دانشجويان دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال تحصيلي 1401-1400

رشت

زمينه و هدف: حرفه اي گري به عنوان هسته مركزي حرفه دندانپزشكي توجه ويژه اي را در سراسر دنيا به خود جلب كرده است. با اين حال تاكنون مطالعات اندكي در ايران در جهت ارزيابي وضعيت كنوني حرفه اي گري در دندانپزشكي و تلاش براي ارتقاي آن انجام شده است. هدف از اين مطالعه بررسي درك دانشجويان سال هاي مختلف دندانپزشكي از مفهوم حرفه اي گري است. مواد و روش ها: اين مطالعه با استفاده از ابزار ADEA برروي كليه دانشجويان سال هاي سوم تا ششم دوره عمومي دندانپزشكي دانشكده دندانپزشكي رشت كه معيارهاي ورود مطالعه را دارند انجام شد. ابزار ADEA پرسش نامه اي جهت ارزيابي حرفه اي گري در دندانپزشكي است كه توسط "انجمن آموزش دندانپزشكي آمريكا" طراحي گشته است. اين پرسش نامه شامل 6 بخش و 76 سوال مي باشد. كه به ترتيب عبارتند از: صلاحيت (14 سوال)، عدالت (12 سوال)، صداقت (8 سوال)، مسئوليت پذيري (13 سوال)، احترام (17 سوال) و تمايل به خدمت (12 سوال). طبق روش اجراي اين مطالعه، از مقياس ليكرت با نمره 1 تا 10 استفاده شد. داده ها به صورت كمي مورد مقايسه و بررسي با ساير مطالعات قرار گرفت. نمرات بالاتر نشان دهنده آشنايي بيشتر با مفهوم حرفه اي گري در دانشجويان مي باشد. نتايج: از مجموع 144 شركت كننده اين مطالعه، 80 نفر مرد (56/55 درصد) و 64 نفر زن (44/44 درصد) بودند. ميانگين نمره كلي حرفه اي گري در مطالعه برابر 12/65 ± 32/390 بود. نمره حرفه اي گري در مردان و زنان تفاوتي نداشت. ميانگين نمره حرفه اي گري در افراد غيربومي از بومي بيشتر بود. به طوركلي نمره حرفه اي گري با افزايش سال ورودي كاهش پيدا مي كرد. ابعاد صلاحيت و مسئوليت پذيري در افراد غيربومي بالاتر بود. با مقايسه روند كلي پنج بعد حرفه اي گري صلاحيت، عدالت، صداقت، مسوليت پذيري، احترام و تمايل به خدمت مشخص شد كه در همه ابعاد سال چهارم كم ترين نمره را داشت. هم چنين به صورت كلي نمره تمامي ابعاد با افزايش سال كاهش مي يافت. نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي اين مطالعه مي توان دريافت كه حرفه اي گري در دانشجويان دندانپزشكي طي تحصيل به طور محسوسي كاهش پيدا مي كند. كليد واژه ها: حرفه اي گري، دانشجوي دندانپزشكي، درك

214855

علوم پزشكي گيلان