بررسي فراواني بيداري در طي بيهوشي عمومي براي سزارين و عوامل همراه با آن در بيمارستان الزهرا (س)، سال 1399

رشت

مقدمه: بيهوشي عمومي براي سزارين داراي ويژگي هاي متمايزي است كه ميتواند بيمار را در خطر آگاهي تصادفي در طول بيهوشي عمومي قرار دهد. هدف از اين مطالعه بررسي بروز آگاهي ناخواسته در طول بيهوشي عمومي در عمل جراحي سزارين بود. مواد و روش ها: از خرداد ماه 1397 لغايت مرداد ماه 1400، زنان داراي حاملگي ترم، بين 16 تا 45 سال كه تحت عمل جراحي سزارين با بيهوشي عمومي قرار گرفتند در نظرسنجي ثبت نام كردند. تغييرات ميانگين فشار شرياني و ضربان قلب بيماران در چهار نوبت ثبت شد. پس از زايمان و در شرايط پايدار، پرسشنامه اي شامل اطلاعات دموگرافيك و سوالات تخصصي مربوط به مراحل مختلف بيهوشي از طريق مصاحبه حضوري تكميل شد. نتايج: : در مجموع داده هاي 174 زن باردار مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. 12 نفر (9/6%) از آنها آگاهي حين بيهوشي را تجربه كردند. 44.8 درصد، ماسك صورت و گفتن نفس عميق را به عنوان آخرين خاطره قبل از القا به ياد آوردند و 25.9 درصد از مادران صداي مبهم را به عنوان اولين خاطره پس از بيرون آمدن از بيهوشي گزارش كردند. در اين ميان، خواب ديدن و احساس دستكاري ناحيه جراحي (27.8 درصد) شايع ترين حالت هاي آگاهي گزارش شد. BMI (P=0.034) با آگاهي حين بيهوشي ارتباط معني‌داري داشت، اما سن (P=0.843) و تحصيلات (P=0.714) رابطه معني‌داري نداشت. همچنين تفاوت آماري معني داري بين مقادير MAP (P=0.477) و (HR (P=0.457 بين دو گروه با و بدون آگاهي حين بيهوشي عمومي وجود نداشت. نتيجه گيري: بر اساس شواهد موجود بروز آگاهي حين بيهوشي عمومي در سزارين تقريباً نزديك به حد بالا بود. همچنين اثرات شل كننده هاي عضلاني با پايان يافتن اثر خواب آور دارو به طور كامل معكوس نشده بود. مديريت بيهوشي عمومي براي سزارين بايد در بيمارستان ما تجديد نظر شود. كليدواژه ها: آگاهي حين عمل؛ بيهوشي عمومي؛ سزارين

215223

علوم پزشكي گيلان