بررسي ميزان رفتارهاي پيشگيري¬كننده از كوويد-19 و عوامل مرتبط با آن در جمعيت تحت پوشش خانه¬هاي بهداشت شهر رشت در سال 1400

رشت

چكيده مقدمه: كوويد-19 يك بيماري عفوني است و ايران، از جمله نخستين كشورهايي بود كه بيماري كوويد-19 در آن شيوع پيدا كرد. رعايت رفتارهاي پيشگيرانه از راه¬هاي اصلي قطع زنجيرۀ انتقال بيماري است. با توجه به شيوع بالاي كوويد-19 در استان¬هاي شمالي از جمله گيلان، اين مطالعه با هدف تعيين ميزان رفتارهاي پيشگيري¬كننده از كوويد-19 و عوامل مرتبط با آن در جمعيت تحت پوشش خانه¬هاي بهداشت شهر رشت در سال 1400 انجام پذيرفت. مواد و روش¬ها: در اين مطالعۀ تحليلي- مقطعي 344 نفر از جمعيت تحت پوشش خانه¬هاي بهداشت شهر رشت با روش نمونه¬گيري تصادفي چندمرحله¬اي خوشه¬اي وارد مطالعه شدند. جمع¬آوري اطلاعات با استفاده از پرسشنامه سه بخشي محقق ساخته؛ پرسشنامه عوامل فردي- اجتماعي و پرسشنامه آگاهي درباره بيماري كرونا و پرسشنامه ميزان رفتارهاي پيشگيري¬كننده از كوويد-19 در طي ماه¬هاي آذر تا دي 1400 به صورت حضوري صورت گرفت و داده¬ها با استفاده از آزمون‌هاي كولموگروف-اسميرنوف و شاپيرو-ويلك، ضريب همبستگي اسپيرمن، رگرسيون لجستيك ساده و چندگانه و نرم‌افزار SPSS نسخه 16 در سطح معني‌داري 05/0 تجزيه و تحليل شد. نتايج: ميانگين كل نمرات آگاهي و رفتارهاي پيشگيري‌كننده از كوويد-19 به ترتيب 3/14±4/73 و 6/18±8/74 بود كه در سطح متوسط قرار داشتند. بين نمرات آگاهي و رفتارهاي پيشگيري‌كننده از كوويد-19 ارتباط معني¬داري وجود نداشت (998/0=P، 001/0=rs). آگاهي از كوويد-19 در افراد با تحصيلات دانشگاهي و زنان بيشتر بود. همچنين، زنان، افرادي كه دسترسي به اينترنت داشتند، از طرف خانه بهداشت آموزش ديده بودند و كسانيكه مراجعه بهورزان به منزلشان صورت گرفته بود رفتارهاي پيشگيرانه بيشتري نسبت به سايرين داشتند. نتيجه¬گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه، روستائيان ساكن توابع شهر رشت سطح متوسطي از آگاهي و رفتارهاي پيشگيري¬كننده از كوويد-19 دارند، بنابراين، بايد مداخلات آموزشي مناسب جهت افزايش آگاهي و عملكرد افراد جامعه به خصوص ساكنان روستايي انجام شود. كليدواژه¬ها: كوويد_19، پيشگيري و كنترل، مراكز بهداشت جامعه، آگاهي

215266

علوم پزشكي گيلان